مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنم
چو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم
حکایتی که مرا بود با لب و دهنت
نمود اشک به اغیار من نهان چه کنم
اگر نه روی تو باشد کجا برم دیده
وگر نه راز تو گویم من این زبان چه کنم
خیال بود مرا کز تو بر توان گشتن
بیازمودم و دیدم نمیتوان چه کنم
دلم ز نرگس شوخت علاج میطلبد
طبیب نیز چو مست است و ناتوان چه کنم
چو چشمت از نظر خلق شرمسار شود
به طیره گوید کز دست عاشقان چه کنم
مرا چو نیست شبی راه در گلستانت
جز آن که مینهمت سر بر آستان چه کنم
چو بوسهای ز لبش خواستم جوابم داد
رقیب مینگذارد من ای فلان چه کنم
همام پیش لبت جان به تحفه میآرد
لبت چو آب حیات است گفت جان چه کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیف «چه کنم» بیچارگی خود را در عشق بیان میکند. نه باغ و گل جای روی معشوق را میگیرد، نه میتواند رازش را پنهان کند یا از او دل بکند. چشم بیمار معشوق هم درمانی برای دلش ندارد. در پایان، معشوق خواهش بوسه را به بهانهٔ رقیب رد میکند و جان پیشکششدهٔ همام را هم نمیپذیرد، چون لب خود را آب حیات میداند.
هوش مصنوعی: وقتی من تو را که چون سروی تازهای میخواهم، باغ به چه کارم میآید؟ وقتی مست روی تو هستم، رنگ گل ارغوان برایم چه ارزشی دارد؟
هوش مصنوعی: ماجرای عشقی که با لب و دهان تو داشتم و پنهانش میکردم، اشکم پیش بیگانگان آشکار کرد. چه میتوانم بکنم؟
هوش مصنوعی: اگر روی تو نباشد، چشمم را به کجا بدوزم؟ و اگر راز عشق تو را نگویم، این زبان به چه کارم میآید؟
هوش مصنوعی: گمان میکردم میتوانم از تو روی برگردانم، اما امتحان کردم و دیدم نمیتوانم. چارهای ندارم.
هوش مصنوعی: دلم از چشم شوخ تو درمان میخواهد، اما این طبیب خودش مست و بیمار است. چه کنم؟ (چشم معشوق در شعر کهن مست و بیمار وصف میشود.)
هوش مصنوعی: وقتی چشم تو از نگاه مردم شرمگین میشود، با خشم میگوید: از دست این عاشقان چه کنم؟
هوش مصنوعی: چون هیچ شبی راهی به گلستان تو ندارم، چارهای جز این ندارم که سرم را بر آستانهٔ درت بگذارم.
هوش مصنوعی: وقتی از لب معشوق بوسهای خواستم، پاسخ داد: ای فلانی، نگهبان نمیگذارد؛ من چه کنم؟
هوش مصنوعی: همام جانش را پیشکش لب تو میآورد، اما معشوق گفت: لب من خود آب حیات است، جان تو را میخواهم چه کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا که روی (تو) باید بگلستان چه کنم
ز باغ و سبزه چه آید، ببوستان چه کنم
گرم ز صحبت جانان بآستین رانند
نهاده ام سر خدمت بر آستان، چه کنم
چو دل نباشد و دلبر بود بدست خوشست
[...]
برادرا ز فراق تو در جهان چه کنم
به دل چه سازم و با جان ناتوان چه کنم
قدم ز بار فراق تو شد کمان او
جدل به چرخ مقوس نمیتوان چه کنم
توان تحمل بار فراق کرد به صبر
[...]
شهید گر نشوم پس به دوستان چه کنم؟
به عاصیان و محبان و شیعیان چه کنم؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.