گنجور

 
حزین لاهیجی
 

دارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میم

شده ام داغ درین دایره چون نقطه جیم

نشد از شش جهتم راه گشادی پیدا

آه از آن زر، که فتد در گره بخل لئیم

دارم از الفت تن شکوه، که نیکو گفتند

روح را صحبت ناجنس عذابی ست الیم

می رود دم به نوا نالهٔ فرخنده مقام

یاد آن روز که بودم به خرابات، مقیم

دلم از صحبت این نکته فروشان خون شد

بی سوادند جهان، نسخه ایام سقیم