|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بار غم عشق تو مرا پشت دوتا کرد
در شهر چو ماه نوم انگشت نما کرد
مسکین چه کند طاقت دیدارش اگر نیست؟
زبن جرم، به عاشق نتوان منع جفا کرد
نفرین دگر در خور این جور ندارم
عاشق نشود هر که مرا از تو جدا کرد
بوی گل و سنبل خردآشوب نبوده ست
این غالیه را بوی تو در جیب صبا کرد
یک نکته بود گوشزد مخلص و منکر
در دیر و حرم عشق به یک صوت صلا کرد
چون صبح مصفا، دلم از ناله شبهاست
صیقل گری آه من، آیینه جلا کرد
ای گل بشنو، راز نی کلک حزین را
این بلبل مستی ست کزین شاخ نوا کرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و غم عشق سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را در برابر معشوق بیان می‌کند. او متوجه می‌شود که عشقش او را به شدت تحت فشار قرار داده و توانایی تحمل جدایی از معشوق را ندارد. با اشاره به زیبایی و عطر معشوق، به نوعی حسرت دوران گذشته را تجربه می‌کند و می‌فهمد که عشق واقعی چه تبعاتی به همراه دارد. شاعر در پایان به راز عشق و شوق خود به معشوق افشای می‌زند و بیان می‌کند که این عشق او را به بلبل مستی تبدیل کرده که با نغمه‌هایش شاخ و برگ‌های عشق را زنده می‌کند.
هوش مصنوعی: غم عشق تو بر دوشم سنگینی می‌کند و من مانند ماهی که به تازگی دیده شده و در میان مردم چشمگیر است، در این شهر جلب توجه می‌کنم.
هوش مصنوعی: بیچاره عاشق چه کند اگر از دیدار معشوق بهره‌ای نداشته باشد؟ نمی‌توان به خاطر اشتباهات عاشق، او را از داشتن احساساتش بازداشت.
ادیت: من نفرین بهتری برای این غم نمی‌دانم ، هر آنکس که باعث جدایی من از تو شد هرگز عاشق نشود
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی تو اشاره دارد و می‌گوید که بوی گل و سنبل هیچ‌گاه نمی‌تواند به جذابیت و خوش‌بوئی تو نزدیک شود. بوی خوشی که از تو به مشام می‌رسد، مانند عطری است که نسیم صبحگاهی به همراه دارد و این عطر را به همه جا می‌برد.
هوش مصنوعی: یک نکته مهم توسط یک فرد زاهد و انسانی که منکر عشق بود، در مکان مقدس عشق به گوش همه رسید و صدایش بلند شد.
هوش مصنوعی: دل من مانند صبحی روشن و پاک است، اما از ناله‌های شب‌های گذشته پر است. این درد و اندوه من مانند صیقل‌دهنده‌ای است که آینه را جلا می‌دهد.
هوش مصنوعی: ای گل، به گوش‌های خود بسپار که بلبل ناامید از غم خود می‌گوید، او از این درخت زیبا نغمه‌ای سر می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میزان فلک قسم شب و روز جدا کرد
از روز نوا بستد و شب را به نوا کرد
بر سخت به انصاف همین را و همان را
چون هر دو به تقویم رسیدند رها کرد
نی بی سبب آمد به میان اندر میزان
[...]
تا باز فلک طبع هوا را چو هوا کرد
بلبل به سر گلبن و بر شاخ ندا کرد
بی برگ نوایی نزد از طبع به یک شاخ
چون برگ پدید آمد پس رای نوا کرد
شاخی که ز سردی و ز خشکی شده بد پیر
[...]
دیدی که مرا چرخ ز صدر تو جدا کرد
تا در حق من چرخ چنین قصد چرا کرد
افتاد دگر باره به دست غم و فرقت
جانی که مرا خدمت صدر تو عطا کرد
دی دیده من قدر لقای تو ندانست
[...]
تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد
بیچاره دلم را هدف تیر بلا کرد
در خواب نبیند رخ آرام دگر بار
هر دل که طمع در طلب وصل شما کرد
چون نیست دلم را ز غمت روی رهایی
[...]
یارم به وفا وعده بسی داد و جفا کرد
هر وعده که آنم به جفا داد، وفا کرد
مهر تو بر آیینه دل پرتوی انداخت
ماننده ماه نوم انگشت نما کرد
هر جور که دیدم ز جهان، جمله جفا بود
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.