گنجور

شمارهٔ ۱۲۲

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » غزلیات
 

شهیدان تو را ای نونهال سرگرانیها

نمی آید قیامت بر سر، از نامهربانیها

که خودداری کند با جلوهٔ شمشاد نوخیزت؟

ز رفتارت خجالت می کشد سرو از روانیها

نهال عیش ما را گر به تاراج خزان دادی

بهارگریهام در پیش دارد، گل فشانیها

ندارم قوّت رفتن ز کویت، عجز را نازم

به فریادم رسید فتادگیها، ناتوانیها

عبث عمریست با دل ناخن غم کاوشی دارد

به سعی تیشه نتوان کندکوه سخت جانیها

ز طفلی تلخ دارد کام جان را شورش عشقی

نمک در دیده ما شد شکر خواب جوانیها

به هر نکهت نپردازد دماغ پیر کنعانی

نیسم پیرهن در آستین دارد نشایها

نمی فهمد کسی افسانهٔ ما را درین محفل

من و شمعیم داغ، از دولت آتش زبانیها

حزین از خارخار دل درین حسرت قفس گاهی

صفیری می زنم در یادِ گلبن آشیانیها



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

شکرستان