گنجور

حاشیه‌ها

 

علیرضا دباغ (باران)

بیت هفتم  به شکل زیر درست میباشد  :

حیات زنده دلان  در گداز خویشتن است

نمرده شمع   کجا   از  گداز  می گذرد ؟ 


علیرضا دباغ (باران) در ‫۱ روز قبل، شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:

به نظر من مصرع نخست 

چنین صحیح و با معنا است:

هر که سودای تو دارد  چه غم از  هردو جهانش

و میبایست در هنگام خواندن این مصرع تاکید را بر "تو " قرار دهیم 

تا بیان احوالی که از چنان عاشقی گفته شده است بهتر درک شود   

 

علیرضا دباغ (باران) در ‫۱ ماه قبل، چهار شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳:

با سلام

به ساقی عزیز

دوبیتی که در توضیح اورده اید  به شکل زیر درست است :

غافل ( غره) مشو  که مرکب مردان مرد را 

در سنگلاخ بادیه  پی ها بریده اند

نومید هم مباش که  رندان جرعه نوش

ناگه به یک خروش  به منزل رسیده اند 

و در کشکول شیخ بهایی میباشد و سروده ی  اقای شهریار نیست 

 

 

علیرضا دباغ (باران) در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، سه شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۸ - رسیدن خواجه و قومش به ده و نادیده و ناشناخته آوردن روستایی ایشان را:

آنچنان رو که همه زرق و شرست
از مسلمانان نهان اولیترست

بیت بصورت بالا صحیح است ولی در متن فعلی بجای زرق ( بمعنای ریا ، فریب ، نیرنگ ) ، به اشتباه رزق تایپ شده است .

 

علیرضا دباغ (باران) در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، سه شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶ - رفتن خواجه و قومش به سوی ده:

زین سپس بستان تو آب از آسمان
چون ندیدی تو وفا در ناودان
متن صحیح چنان است که در بالا نوشته ام . درحالیکه در متن فعلی "بستان " به اشتباه ، پستان تایپ شده است

 

علیرضا دباغ (باران) در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، سه شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶ - رفتن خواجه و قومش به سوی ده:

زین سپس "بستان " تو آب از اسمان چون ندیدی تو وفا در ناودان
بیت فوق بنحوی که در بالا نوشته ام صحیح میباشد ولی اشتباه بجای بستان ، پستان تایپ شده است.

 

علیرضا دباغ (باران) در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹:

در بیت ششم ، کلمه صحیح " گزین " است و مصرع اول آن بشرح زیر میباشد :
ملکت و اسباب گزین ، ماه رخان شکرین