امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۳:۰۸ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
علی جان بیزنده را هم از بر کن یعنی فیلتر
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۳:۰۷ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
بیختن هم معنی افشاندن میدهد در مشک بیز مثلا و هم معنی الک کردن و غربال و کردن به لری لغت بد بیز هنوز کاربرد دارد یعنی کسی که سلیقه خوراکی بدی دارد و بد گزین است که می دانیم گزیدن با غربال کردن که نوعی گزیدن است پیوند دارد
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۳:۰۲ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
مراغه به معنی غلتیدن عربی است اما در فرهنگ های عربی نمی باشد زیرا از برساخته های ایرانیان است و به این معنی از دیگر باب ها عربی ان وجود دارد اما مراغه که نام شهری در اذربایجان است و شهر مهمی در تاریخ بوده است یکی اینکه یک نپایشگاه ( رصد خانه) داشته مدتی مرکز فرمان دهی هولاکو خان بوده است و خود اوحدی و کسی بنام نازکی مراغه ای زباناوران ان دیار بوده اند
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۵۰ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
صافی ادم ساده دل و پاک باشد
مراغه غلتیدن می باشد مثلا ایشان بی خاک مراغه می کنند یعنی بی اب شنا می کنند و بی ساز می رقصند
قرق جایگاهی است که کسان نتوانند وارد ان گردند
مجید در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵:
در شعر سه تن پیمبرانند
هر چند که لا نبی بعدی
اوصاف و قصیده و غزل را
فردوسی و انوری و سعدی
علی نامیرا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۱۴ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
شعر عجیبیه...
تقریبا تو همه بیتهاش «صافی» هست. این صافی کیه یا چیه؟ قرق؟ مراغه؟ من که چیزی نفهمیدم.
علی نامیرا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۱۱ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۹:
آن باد مشک بیز که *آید* ز سوی تو
m در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۸ - نعت سوم:
در بیت هفده پانصد و پنجاه صحیح است زیرا زمان سرودن شعر در سال پانصد و پنجاه هجری بوده و انتضار شاعر را تا آن سال نشان میدهد
ناشناس در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۸ - نعت سوم:
در بیت هفده پانصدو پنجاه درست است زیرا شعر در سال پانصد و پنجاه هجری سروده شده و اشاره شاعر به زمان ظهور میباشد که تا حیات شاعر 550 سال از آن گذشته است
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۲۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب:
با فرخ لغت زیبایی نظامی گنجوی دارد و ان فرخ نبرد است یعنی انکس که در نبرد بختیاری دارد و پیروز می شود
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۱۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۸ - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب:
هر سپاه چند گند بوده است و سرکرده گند را گند سالار می گفته اند در دوره ساسانیان
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » اسکندرنامه - بخش اول: شرفنامه » بخش ۱۵ - تظلم مصریان از زنگیان پیش اسکندر:
نسخه مورد استفاده دکتر بیات زنجانی بی هراس نوشته است
مینا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۴۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » اسکندرنامه - بخش اول: شرفنامه » بخش ۱۵ - تظلم مصریان از زنگیان پیش اسکندر:
در بیت 29 مصراع دوم کلمه آخر بصورت هراس صحیح است که هزاس درج شده که بصورت هزاس هم توسط اینجانب ترجمه شده با پوزش ا:-) همه خوانندگان و تشکر از برادر خوبم جناب کیخا
m در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱:
شیراز پر غوغا شود شکر لبی پیدا شود
ترسم که آشوب لبش بر هم زند بغداد را
من اینجوریشو شنیده بودم
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۸۸ - بیرون آمدن شیرین از خرگاه:
رزیدن یعنی رنگ کردن
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴۵ - نالیدن شیرین در جدایی خسرو:
نیفه یا نیف پوست شکم جانور باشد بویژه پوست پیرامون ناف جانور ونیز بندازار و شلوار هم هست
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، شنبه ۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
ایا مصلحت بیت اخر اشاره به مصلح الدین لقب سعدی دارد؟
امین کیخا در ۱۳ سال قبل، شنبه ۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۵۸ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
عرفی قرن دهمی و سالیانی در هند گذرانده پس اوردن مسلمان و هندو به عنوان دو مرام و روش زیست شگفت نیست
نوذر الیاس در ۱۳ سال قبل، شنبه ۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۱۴ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
من آخرین بیت این غزل را چنین شنیده ام:
چنان با نیک و بد خو کن که بعد از مردنت عرفی
مسلمانت به زمزم شوید و هندو بسوزاند
سامان در ۱۳ سال قبل، یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۰۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰: