حمید در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۸۴ - قصهٔ بازرگان کی طوطی محبوس او، او را پیغام داد به طوطیان هندوستان هنگام رفتن به تجارت:

یا به یاد این فتاده خاکبیز
زانچه خوردی جرعه ای بر خاک ریز
درست می باشد و اشاره به داشتان شعر عرب است که در مدح شراب شعر می گفته است و وصیتی کرده که در عمل به آن ، پیروانش سر خاک او شراب می نوشند و جرعه از شراب خود را روی خاک آرامگاه او می ریزند .

نسیم در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۵:

به نظرم شعله تابان که در جای دیگری به جای مشعله تابان خوانده ام صحیح تر است.

منوچهر پور جواهری در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » آغازکتاب » مجمع مرغان:

با سلام
در بیت هفتاد و چهارم مصرع دوم « از بد وز نیک آگاه آمده » درست نیست زیرا برای رعایت وزن ناچاریم حرف رابط واو را دو بار بکار ببریم « از بدُ از نیک آگاه آمده » ویا « از بد و از نیک آگاه آمده » هم که در نامهً فرهنگستان6/3 صفحهً 106 آمده درست است . در هر صورت به حرف الف در « از » دوم نیاز است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رضا در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۸:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

در رسم الخط ی و ن مانند هم نوشته می شود و حتی اگر در نسخه نیکلسون هم سخی باشد وزن شعر درست در نمی آید به نظر من سخن درست است.

منصور عالی پور در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:

کسی که سالها بندگی قران ﴿صاحب دیوان﴾ رو کرده باشه یعنی در عمل کلام خدا را اجرا می کرده.
صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم
گر به دیوان غزل صدرنشینم چه عجب
سال‌ها بندگی صاحب دیوان کردم

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۰۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم:

همی بر شد آتش فرو ریخت آب......
داستان سالهای نخستین عمر زمین است، کوه زایی و پیدایی دریاها و در پی ان اندک اندک زندگی است که رخ می نماید و این شگفت نیست نام اوحکیم توس است و او تنها نیست
صدها ایرانی دیگر نامی و گمنام از آن جمله مسکویه که داستان تکامل انواع را به روشنی بیان کرده است دست کم ششصدسال پیش از داروین!!!! تاریخ علم همچون تاریخ عمومی ایران نیاز به بازبینی و باز نویسی دارد.

دکتر ترابی در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۵:

آقای شجریان نمی باید به جای امروز امشب میخواندند، قضا را همین نکته از ارزش کارشان کاسته است.
امشب ، امشب است . اما امروز میتواند بسیار فراتر از امروز باشد.

سینا در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:

ادم اگه عاشق باشه شعربراش شور دیگه ای داره اونایی که عاشقن میفهمن شب مهتابی و شعرخواندن در زیرنورماه یعنی چی بویژه شعرای شهریار

احسان در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱:

چون امروز بمیری یا که هفت هزار سال قبل چو مردی با همه مردگان برابری چون مرده ها سن وسال ندارن!

رضا در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴:

در بیت زیر "برآمد قفیز" درست است یا "پرآمد قفیز"؟ [پُرآمدن قفیز: به‌سر آمدن عمر از فرهنگ لغت عمید]
برین کار بگذشت یک هفته نیز
ز جادو جهان را برآمد قفیز
با سپاس - رضا

نازگل در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۲۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:

با توجه به ابیات 1و2 شاعر از رابطه دل ومعشوق سخن میگوید بنابراین درمصراع سعدیا گر بکند سیل فنا خانه دل چون( اگر )حالت احتمالی و بکند هم از فعل کردن استفاده گردد یعنی سعدیا گر به کند سیل: فنا خانه دل که در مصرع بعد میگوید با این وجود دل را ازدست مده که....قابل قبول خواهد بوددو در مصرع به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست صحیح میباشد زیرا در اینجا (هم )معنای یقین وتاکید را میرساندو شاعر بدین وسیله سیر عرفانی خویش رابیشتر متجلی میسازد
با احترام
نازگل

عادل مجدی مازندرانی در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶:

در هوا چند معلق زنی و جلوه کنی
ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

امیر در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:

دوستان بنده ادیب نیستم ولی پیاله های قدیمی را دیده ام که اغلب از مس یا برنز درست شده بودند. آنها بصورت نیم کره هائی بودند که اشعاری از حافظ و مولانا و سایر شعرا در کناره های آنها برجسته کاری شده بود. شاید اشاره شاعر به آیتی که بر گرد پیاله هست همین اشعار باشد که همواره خوانده می شوند.

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۶:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۳:

بیت اول یعنی تا گل فریفته نشود و بگوید رنگ من و بوی من.

علی در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۲:

تصحیح دیگری که از این غزل موجوده به نظر درست تره. هم انسجام معنایی بهتری داره و هم تخلص شاعر مثل بقیه غزل ها در آخر اومده.

الناز در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:

من عاشق این مناظرم اصلا از خوندش خسته نمیشم
نمیدونم چیش باعث شده که من انقد جذبش شم

آرمین رضایتی در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۱:

درباره گفته مهدی رفیعی عزیز که: «آرزوی فره موبدی ... دعایی زیبنده نیست.» به گمان من در این جا مراد پهلوانان آرزوی پیدایی فره در منوچهر نیست، که آرزوی پایداری و ماندگاری فره منوچهر است: به واژه «جاوید» نگاه کنید.
گریز فره ایزدی از دارندهٔ آن خود بخشی اساسی از مفهوم آیینی و استوره‌ای فره ایزدی است. اگرچه فره ایزدی از راه نژاد و تخمه منتقل می‌شود اما نگاهداری فره ایزدی به کردار خود آن کس بسته است. درخشان‌ترین نمونه از این دست، داستان یمه‌خشئته در اوستا و همان جمشید در شاهنامه است که با درآمیختن گفتار و کردارش با نامردمی و دروغ و آز و ستمگری فره ایزدی از او گریزان می‌شود و به زبونی می‌افتد.
گریز و از دست رفتن فره ایزدی با یکی از باورهای بنیادین دین مزدایی پیوند دارد. این باور که هستی پهنهٔ نبرد نیکی و بدی است و فره ایزدی چونان دهش پروردگار (مزدا) به آفر یده‌های خویش و برای یاری آنان در این نبرد است. از همین روست که بدکرداری و نامردمی و دروغ و آن چه اهریمنی است می‌تواند فره ایزدی را از دارند‌ه‌اش گریزان کند.

نغمه در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۳۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۲۵ - بلبل و مور:

عالی بود من 18اسفند ب دلیل تولد پروین مشاعره دارم برام ارزوی موففقیت کنید...........

ناشناس در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹ - گل پشت و رو ندارد:

آقای احمد....پیروز وموفق باشید....نه باسید!شما که غلط املائی میگیری غلط ننویس!

خالد در ‫۱۱ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:

فکر میکنم بیت اول بشنو از نی ... درست است همچنان در نسخه های چاّپ سنگی بشنو از نی ذکر شده است و در ادامه مصر دوم بیت اول
از جدایی ها حکایت میکند آمده نه شکایت ...