امین کیخا در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۴۶ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » مثنویات » شمارهٔ ۶۰ - آلفته:
برادر بزرگوارم بابا احمدی درود به دل مهربانت روزی که میهن فداکاری بخواهد باز باید بایستیم و اینکه ما هیچ وقت سایه پرچم بیگانه را بر سرمان نشکیفته ایم و این لغزش بهار هم تنها لغزشش نبوده است . ناراحتی ندارد همه ایراد دارند و شاعرها از بابت لغزش اتفاقا بدلیل شورمندی آماده ترند بهار دانای فیلسوفی که نبوده است که هیچ خرده ای نشود به او گرفت . البته بسیار روان نهاد و اجتماعی و امروزی بوده است ولی شرح لجن مال کردنش بدست کسروی دانسته همگان است .
بهار در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴:
بیت سوم از آخر باید باشه: کوته «کنم» که قصه ما کار دفتر است
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
مجتبی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۳ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
تصنیفی با نام"چهار باغ"از استاد شجریان شنیده بودم که این ابیات هاتف را با صدایی پر توان و بسیار گیرا می خواند.اگر اشتباه نکنم با گروه زنده یاد پایور و سنتور استاد پایور.
شهریار۷۰ در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۹:
با سلام
متاسفانه این غزل به روایت علامه قزوینی و دکتر غنی لبریز از ایراد و اشکال است و بر خلاف رویکرد غالب این دو بزرگوار در تصحیحشان از دیوان خواجه حافظ ، که مبتنی بر عدم ایجاد تغییر در نسخهی خلخالی است ، حتی در مواردی تصحیح ذوقی و غیرعلمی را راجح بر متن خلخالی انجام دادهاند و فهم و درک معنا را از روی این نسخه بسیار سخت و بعید از نسخ معتبر ساختهاند.
برای مثال در مطلع غزل پرواضح است که باید و شاید «أتـَتْ» باشد و نه «انت» تا بتوان راهی به دهی پیدا کرد.
خواجه میفرماید : رسید روایح = اتت روایحُ -> در نتیجه روایح فاعل و مرفوع است در این مکان.
روایح جمع مکسر رایحه بوده و در عربی جمع غیرعاقل در حکم مفرد مونت خواهد بود پس از مصدر «اتی» با توضیحات مربوط به اعلال ، صیغهی للغائبه ماضی میشود : أتـَتْ
«رند» به معنای درخت خوشبویی است و مضافٌ الیه است برای روایح.
«حِمی» در معنای قرقگاه و جای اختصاصی خوش آب و هوایی است که ورود سایران بدان جا ممنوع است و مجازاً کوی و حرم معشوق است. نظیر این کاربرد را خواجه در غزل 460 و بیت چهارم «ربیع العمر فی مرعی حماکم» نیز به کار برده است.
پس قسمت مصرع اول میخواهد بگوید : «رایحههایی از درخت خوشبوی کوی معشوق رسید (به مشام رسید).» و در واقع برای «انت» هیچ محلی از اعراب وجود نخواهد داشت.
ادامهی مصرع اول و مصرع دوم نیز موید مطالب بالاست : «زاد غرامی» یعنی زیاد شد شوق و عشق من [و در نتیجه بر اثر این وقایع] جان گرامی فدای خاک در دوست باد.
در سایر ابیات و به خصوص در بیت چهارم و بیت هشتم نیز از این دست اشتباهات مجدداً پدیدار میشوند ؛
در بیت چهارم و مصرع اوّل «اذا تقرّب ...» آن چیزی است که برآمد تمامی نسخ کهن است و دارای مفهوم در این بیت ؛ یعنی وقتی که نزدیک شدم به ...
گفتههای من برآیند شنیدههایی از استاد حسین آهی و دانش اندک خودم از زبان عربی بود.
از دوستان تقاضا دارم برنامهی رادیویی «تماشاگه راز» با اجرای حسین آهی عزیز را پیرامون این غزل گوش کنند و با توجه به استنادات نسخهای ، دستور زبانی و مقایسهای با سایر متون هم دوره ، به درک بهتری از این غزل برسند.
کلیهی فایلهای این برنامه در سایت رادیو فرهنگ و یا سایتهایی نظیر راسخون و پهرست به صورت آرشیوی دقیق و کامل ضبط شدهاست.
با سپاس از دوستان و به امید روزی که تصحیح این غزلها بر مبنای تصحیحات نوین و علمیتر و دقیقتری نظیر تصحیح استاد رشید عیوضی و استاد سایه بنا نهاده شود و از تعصب بیجا روی یک نسخه خودداری.
---- در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۲:
کیست که متوجه نشود لسان غیب درباره چه کسی سخن گفته است
مهدی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۳:
وزن مصراع اول بیت دوم درست نیست. شاید اصل آن این گونه باشد: روزی دو سه پنج در جهان خواهی بود
حامد در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ شهریار » منظومهٔ حیدر بابا:
در بیت 14 مصرع 2 کلمه "چوکنده" معنا نداره
"کوچنده" درسته یعنی وقتی که سفر می کنند.
شهاب امامی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۶ - حکایت:
بنده هم با نظر فیز موافقم اگر بگوییم
"قضا زنده ای رگ جان برید"
این طور برداشت میشود که شخصی رگ خود را زده و خودکشی کرده درحالیکه ابیات بعدی چنین چیزی را نمیرساند و
"قضا زنده ای را رگ جان برید
صحیح باشد
با تشکر بی پایان
شهاب امامی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۲۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب نهم در توبه و راه صواب » بخش ۵ - حکایت در معنی ادراک پیش از فوت:
اخ سعدی سعدی سعدی
دیگر کجا میتوان کسی چون تو پیدا کرد؟
سعدی کاش در روزگار ما هم مردانی چون تو بود.
خوش بحال من که فارسی زبانم و میتوانم اشعار تورا بخوانم.
مکن عمر ضایع به افسوس حیف...
سیدلطف الله فاطمی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۳۲ - بی پدر:
سلام گنجوربسیارارزنده است.موفق باشید.درعجبم ازاینکه شاعرازیک خانواده مرفه بوده ولی شعرهایش به نفع فقراست...
بابک در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۸ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
با عذر فراوان
مصراع دوم بیت اول
بابک در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
مصراع اول بیت دوم باید با ”کز” آغاز شود که به اشتباه ”کر” درج شده
سعید در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹:
با درودها بشما گرامیان
بنظرم بهتره که « و از آن » در ابتدای مصرع دوم بیت چهارم رو « وز آن » بنویسیم
رسول کریمی بابا احمدی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۱ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » مثنویات » شمارهٔ ۶۰ - آلفته:
بهار یکی از قطب های ادبیات معاصر است.-خدایش بیامرزد- لکن خوب بود این ضرب المثل را در مورد یک خان فرضی توسعه می داد و اینگونه لر و بختیاری را که آغاز گر نهضت مشروطیت به رهبری سردار اسعد بختیاری بود به مضحکه نگیرد. همان مشروطیتی که خود از هواخواهان آن بود و بارها به خاطرش به زندان و تبعید رفت.
حنظله در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۵:
فدای حسن خداداد او شوم که سراپا / چه شعر حافظ شیراز انتخاب ندارد ( عاشق این غزل حافظم مخصوصا وقتی که این غزل رو از زبان حاج آقا بیات راوی طلاییه می شنوم .
میثم نصیری در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران:
وصف نشدنی است استاد شهریار
مریم جاهد در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۱ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
با درود به همه دوستان. در باب «بوی جوی» و این که بو دارد یا ندارد زیاد بحث شد اما گمان می کنم مطلب اصلی گفته نشد. کلمه «مولیان» به معنی بندگان است. جوی مولیان ف جویی است که در محله مخصوص بندگان بوده است و گویا بوی خوشی هم نداشته است مثل جوهای پایین شهری امروزی که بوی خوشی ندارند. اما چرا شاعر از آن یاد می کند؟ به همان دلیل که از درشتی های رود آموی یاد می کند و آنرا چونان پرنیان می پندارد؟ چرا ؟ به دلیل دوری طولانی از آن محل و آرزومندی نسبت به آن، خاطرات بد گذشته هم گاهی به نظر زیبا هستند. نابراین بوی بد جوی مولبیان همف مانند درشتی های رود آموی، خاطره انگیز می شود.
امیدی در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:
توضیح اشکال خانم سیما.م. تیاقت (تیاقة ) لفظی است عربی به معنای شوق دیدار. یعنی بی خوابی حاصل از شوق دیدار تو، ما را کشت.
علی مهدوی فر در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۳۳ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:
سلام
به نظر من بزرگترین عیب این سایت، تراز نکردن شعر هاست. واقعا شعر های تراز نکرده ظاهر زشتی دارد. لطفا شعر ها را تراز کنید.
کریم در ۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ شهریار » حیدر بابا گلدیم سنی یوخلیام (قسمت دوم منظومهٔ حیدر بابا):