کمترین در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۱ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:

لل پارسی است که در عربی رفته و لعل شده است چم و معنای سرخ هم میدهد چنانچه آل هم در پارسی سرخ است .واژگان دیگر به چم و معنای سرخ یکی قرمز و دیگری سوهر یا سهر است .

حسن در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۴:

سلام سیمای نازنین از توجه شما وهمدردی با من بسیار ممنونم فقط یکی از دعاهایت این باشد خدایا وحوش را هم داغدار نکن اینو از بزرگانتون بپرس خواهند گفت باز هم ممنونم عزیزم

مهرداد در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۲۷ دربارهٔ سنایی » طریق التحقیق » بخش ۲۲ - مفتاح ابواب الاسرار مصباح ارواح الابرار:

خالق وخلق ومخلوق هرسه فی نفسه هستندمطبوق

محسن در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۲۷ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴:

با تشکر . مجموعا سایت خوب است و اشکالات باید با نظر اهل فن مرتفع شود . یک احتمال در اختلاف تعداد ابیات و فرم شعر هست . و این احتمال اینست که ممکن است اشعار نوشته شده در گنجور از ناصر خسرو بوده و شاعر دیگری بر تعداد ابیات افزوده است. و این ناممکن نیست. شعرای مختلفی شعر متقدمین را گسترده تر نوشته اند. چیزی شبیه تضمین.

فرزانه در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۱۹ دربارهٔ رضی‌الدین آرتیمانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:

بسیار زیباست

مهدی رفیعی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۴۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » کیقباد » بخش ۵:

محمد غافری عزیز، با تشکر از دقت جنابعالی ، می توان گفت : کی آرش و آرش دو نام هستند زیرا " کی " لزوما" به معنای پادشاه نیست. بر اساس فرهنگ معین به معنای پاک و خالص هم معنی میدهد یا اینکه به اسم ملحق می شود و صفت می سازد ( به معنای دارنده و صاحب )

merce در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۳۵ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰:

گویا لؤ لؤ را ”لل“می نوشته اند

مهدی رفیعی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۲۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی کی‌کاووس و رفتن او به مازندران » بخش ۲:

مصرع اول بیت
چو از شاه بنشنید زال این سخن
ندید ایچ پیدا سرش را ز بن
باید به شکل زیر اصلاح شود
چو از شاه بشنید زال این سخن

مهدی رفیعی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گرشاسپ » بخش ۵:

مصرع دوم بیت
بگوئیم یکسر نشان قباد
که او را چگونست رستم و نهاد
باید به شکل زیر اصلاح شود
که او را چگونست رسم و نهاد

علیرضا در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

سلام و درود
به نظر بنده منظور از بیت آخر اینه که.
هدف اصلی که خدا ما رو آفریده.
خب منظور تنها به معنی خر بنده ربط نداره. بلکه منظور همون هدف و لقا یی هستش که خدا در ما آدم ها به دنبال اون میگرده و واقعا میخواد ببینه که کدوم ما خر بنده میشیم. خر بنده از نظر من یعنی کسی که واقعا بنده بزرگیه
این من و یاد داستان آدم و حوا میندازه که تو بهشت بودن ولی خب نمیشد همون بمونن که آدم و حوا خر بنده بودن خدا خرشونو مرگ داد همون بهشتشونو. که بیان ببین میتونن بنده بشن که تازه بعدش خر بنده بشن. خواهشا یه خورده بیشتر فکر کنید. ممنون از همه شما دوستان.

شهریار۷۰ در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۳:

با سلام
در پاسخ به سه پرسش آقای دکتر آرش طوفانی :
نکته اساسی و مهم این است که دیوان مصحح استاد شاملو ، صرفا ضبطی ذوقی و قیاسی است و نشات گرفته از میل ادیبی مسلط بر ادب کهن و مستولی بر زبان و ادب حال. همان گونه که خود استاد در مقدمه دیوان مصحح‌شان بیان می‌کنند این دیوان از شیوه علمی تصحیح به دور است و صرفا ابیات بنا به طبع و ذوق و التفات به سایر ضبط ها نگاشته شده است.
پیرامون تفاوت شماره غزل ها نیز باید توجه داشت منبع این سایت دیوان مصحح علامه قزوینی و دکتر قاسم غنی است و این تصحیح از دیرپاترین تصحیحات آثار خواجه حافظ بوده و شماره غزل ها صرفا بر اساس تقدم «حرف رَوی»های هر غزل چیده شده است (می‌توان به بیانی ساده‌تر اولین حرف قافیه‌های غزل را همان حرف روی پنداشت) و میان مصححان مختلف اندک تفاوتی در شماره به چشم می‌خورد که این ناشی از شک و تردید مصحح در انتساب چند غزل به خواجه حافظ است.
اما پیرامون دو بیت مورد توجه‌تان نخست به بیت 4 می پردازم که بیتی محوری در این غزل است :
متاسفانه یک سنت ناخوشایند از سده‌های 5 و 6 به بعد وارد فرهنگ جامعه ایران می‌شود و از قضا دامنه‌ی آن به ادب و شعر نیز کشیده و از بد حادثه اوج آن در عصر خواجه حافظ ما در حال روی دادن. (برای اطلاعات دقیق‌تر به کتاب «شاهدبازی در ادبیات فارسی» به قلم دکتر سیروس شمیسا مراجعه کنید. )
حال خواجه حافظ در این غزل روی سخن‌اش به پیروان و عاملان چنین اعمالی است و اتفاقا بیت چهارم اوج این موضوع است که با لحنی عتاب آلود اینان را برحذر می‌دارد از آن‌چه که می‌کنند.
اکثر نسخ قدیمی همانند ضبط موجود در سایت روایت داشته اند ، منتها تنی چند از بزرگان نظیر استاد شاملو برای آن که به نوعی غزل و بیت را از سخن ناپسند به دور دارند روی به جایگزینی «شیرین دهنان» آورده اند. البته این ضبط دارای پشتوانه های کهن اندکی هم هست ولی به هر روی با توجه به مضمون کلی غزل سخن مستندتر ، ضبط علامه قزوینی است.
در رابطه با بیت پایانی نیز باید گفت که ضبط علمی و دقیق همانی است که روان‌شادان علامه قزوینی و قاسم غنی روایت داشته اند و در این جا نیز استاد شاملو ضبطی قیاسی و ذوقی انجام داده‌اند.
به نقل از برنامه‌ی تماشاگه راز با اجرای حسین آهی (همراه با اضافاتی از این کمترین)

آرش طوفانی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۳:

بیت چهارم این غزل در دیوان حافظ به تصحیح استاد احمد شاملو به صورت ذیل آمده است:
به هوای لب شیرین دهنان چند کنی
جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده؟

آرش طوفانی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۳:

سلام
به نظر می رسد در بیت آخر این غزل یک اشتباه املایی وجود دارد! بر اساس نسخه ی دیوان حافظ به تصحیح استاد احمد شاملو، بیت اخر این غزل به ترتیب ذیل است:
گفت: حافظ! برو و نکته به یاران مفروش!
آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

آرش طوفانی در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۳:

درود بر عزیزان
در مجموعه غزلیّات تصحیح شده توسّط استاد احمد شاملو، این غزل شماره ی 422 است!

هنر جو در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۸:

خود حافظ عزیز اذعان می کند:
"غزلیات عراقیست سرود حافظ"
و اگر بخوانید هر دو دیوان را این نزدیکی معانی و لغات بدیهی ست.

بی نام و نشان در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷:

سلام دوستان گرامی در احادیث معتبری هست که زمانی که حضرت آدم( ص) به زمین می آیند ملکی هم به زمین می آیند که البته در زمین تبدیل به سنگی سفید می شوند و حضرت آدم ایشان را تا محل ساخته شدن کعبه حمل می کنند که طی سالیان دراز ایشان به رنگ سیاه در می آیند که ما آن را با نام حجرالاسود می دانیم.اهمیت آن ملک در این است که در عالم ذر و میثاق شاهد پیمان ما با خداوند بوده.و شیعیان در مراسم حج دست بر سنگ می گذارند و تجدید پیمان می کنند.

سیاوش در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۰۸ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۸۳:

تنم بکاست از آنگه که عشق ورزبدم
بلی بکاهد مردم ز عشق ورزبدن .... به به به احسنت

میثم در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۳۴ - نیایش کردن مجنون به درگاه خدای تعالی:

ای که میان جان من تلقین شعرم میکنی ....
گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکند......

پریشان در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۳۴ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱ - مکتب حافظ:

با درود خدمت یاران
در این مورد که شهریار مقلد است یا صاحب سبک باید قبل از آن این مورد در نظر داشته باشیم که غزل با سه شاعر به اوج خود رسیده ر"حافظ"و "سعدی" و "مولانا" پس از آن هر شاعری که غزل گفته خواه ناخواه به یکی از این سه سبک بر میخورد و ما ناچار از این سه شاعر برای ترازوی سنجش غزل استفاده میکنم حال اینکه شهریار در شاهکار خود "حیدرر بابایه سلام " هنر شاعری خود رو نشان داده است من ترک زبان نیستم ولی با این زبان آشنایی دارم و به این دلیل این را شاهکار میدانم

سبحان در ‫۱۱ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۴:

بیت بکی مونده به آخر منظور از باز اولی پرندست یا باز دومی؟؟؟؟؟