من ز سودای تو سرگشته و سرگردانم
گه بپهلو روم و گاه بسر غلتانم
گر کنی بر من بیدل نظری از سر لطف
مکنت هر دو جهان را بجوی نستانم
من بامید وصال تو حیاتی دارم
ترسم از جور فراق تو بجان در مانم
عقل می گفت: فلانی بکجا رفت؟ دریغ!
گفتمش: عاشقم و در صف سرمستانم
عشق می گفت: بکونین مرا کس نشناخت
گاه توفان و گهی ابر و گهی بارانم
چند گویی سخن عشق حرامست، حرام؟
با من این قصه مگویید، که من دیوانم
عشق می گفت بقاسم که: کجا می گردی؟
گفت: در دایره نایره انسانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بیان سرگشتگی عاشق در سودای معشوق است. عاشق نگاه لطف یار را از دارایی دو جهان برتر میداند و از درد فراق بیمناک است. سپس در گفتوگو با عقل، خود را از صف مستان میشمارد و از زبان عشق میگوید که عشق در صورتهای گوناگون جلوه میکند و کسی حقیقتش را نشناخته است. در پایان، شاعر ملامت منکران عشق را رد میکند و در پاسخ به عشق، خود را گرفتار دایرهٔ آتش وجود انسانی میخواند.
هوش مصنوعی: از شوق و دلدادگی تو آشفته و سرگردانم؛ گاهی به پهلو میافتم و گاهی با سر بر زمین میغلتم و هیچ آرام و قراری ندارم.
هوش مصنوعی: اگر از روی مهربانی نگاهی به من دلازدستداده بیندازی، دارایی و ثروت هر دو جهان را به اندازهٔ دانهای جو هم ارزش نمینهم و نمیپذیرم.
هوش مصنوعی: زندگی من تنها به امید رسیدن به توست. میترسم از ستم دوری تو جانم به لب برسد و درمانده شوم.
هوش مصنوعی: عقل با افسوس میپرسید که فلانی کجا رفت و چه شد. به او پاسخ دادم که عاشق شدهام و در شمار مستان عشق درآمدهام.
هوش مصنوعی: عشق میگفت در هر دو جهان کسی حقیقت مرا نشناخت؛ من هر لحظه به صورتی دیگر جلوه میکنم، گاهی طوفانم، گاهی ابر و گاهی باران.
هوش مصنوعی: تا کی میگویید که سخن گفتن از عشق حرام است؟ این حرفها را به من نگویید، چون من دیوانهٔ عشقم و پند در من اثر نمیکند.
هوش مصنوعی: عشق از قاسم، یعنی خود شاعر، پرسید کجا سرگردانی؟ پاسخ داد که در دایرهٔ آتش وجود انسانی گرفتارم و در آن میگردم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بس سفالین لب و خاکین رخ و سنگین جانم
آتشین آب و گلین رطل کند درمانم
دست بوسم که گلین رطل دهد یار مرا
گر دهد جام زرم دست بر او افشانم
منم از گل به گلین رطل خورم گلگون می
[...]
آن نه روی است که من وصف جمالش دانم
این حدیث از دگری پرس که من حیرانم
همه بینند نه این صنع که من میبینم
همه خوانند نه این نقش که من میخوانم
آن عجب نیست که سرگشته بود طالب دوست
[...]
جان برای تو که هم دردی و هم درمانم
سر فدای تو که هم جانی و هم جانانم
با تو چون قامت تو از دگران آزادم
بی تو چون وصل تو از بی نظران پنهانم
لوح سودای تو چون باد ز سر می گیرم
[...]
ناتوانم به غم عشق تو و نتوانم
که کنم ترک غم عشق تو تا بتوانم
تا به کی ز آتش عشق تو جهانی سوزد
کز غم هجر تو جانا به لب آمد جانم
تو طبیب دل پردرد من خسته دلی
[...]
فقر میگفت که: من خسرو جاویدانم
شاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
فقر می گفت: بهر حال منم شمس منیر
شاه میگفت: من اینجا قمری پنهانم
فقر میگفت که: بسیار تکبر مپسند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.