ماییم و حضرت تو و صد سوز و صد نیاز
ای عشق چاره ساز جگرسوز جان گداز
تو در غنای مطلق و ما در فنای محض
جانها در آرزوی تو، ای عشق چاره ساز
گفتم که: سر ببازم بر آستان تو
گفتا که: هر چه بازی، می باز و کج مباز
آن یار ظاهرست و در اعیان مقررست
در کسوت حقیقت و در صورت مجاز
با ترس و بیم باش، که عشقست بت شکن
امیدوار باش، که وصلست دلنواز
قومی ز شوق روی تو در لذت مدام
جمعی بجست و جوی تو در روزه و نماز
کوتاه کرده ایم حکایت ز هر چه بود
اما بسان زلف تو گشت این سخن دراز
با رنج گفت: رنج ندارم بهیچ روی
گفتند: سبز باشی و خوشبوی و سرفراز
هر کس نیازمند کسی شد بصورتی
قاسم نیاز برد بدرگاه بی نیاز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی خطاب به عشق و معشوق الهی است و بینیازی مطلق او را در برابر نیستی و نیاز عاشقان مینهد. شاعر از جانبازی خالصانه بر درگاه یار، جلوهٔ او در همهٔ موجودات و در حقیقت و مجاز، و آمیختگی بیم و امید در راه عشق سخن میگوید. گروهی را سرمست شوق و گروهی را اهل روزه و نماز میشمارد و در پایان، قاسم نیازش را تنها به درگاه بینیاز میبرد.
هوش مصنوعی: ما هستیم و درگاه تو، با صدها سوز و نیاز. ای عشقی که درمانگری و در همان حال جگر را میسوزانی و جان را آب میکنی.
هوش مصنوعی: تو در بینیازی کامل هستی و ما در نیستی کامل. جانها همه آرزومند تو هستند، ای عشق درمانگر.
هوش مصنوعی: گفتم بر درگاه تو جانم را میبازم. پاسخ داد: هرچه میبازی ببار، اما درست و بینیرنگ ببار، یعنی فداکاریات باید خالصانه باشد.
هوش مصنوعی: آن یار آشکار است و در همهٔ موجودات ثابت و پیداست؛ هم در جامهٔ حقیقت جلوه میکند و هم در صورتهای مجازی و ظاهری.
هوش مصنوعی: ترسان و بیمناک باش، زیرا عشق بتشکن است و هر دلبستگی جز معشوق را میشکند. و امیدوار هم باش، زیرا وصال دل را نوازش میکند.
هوش مصنوعی: گروهی از اشتیاق دیدار روی تو پیوسته در لذت و سرمستیاند و گروهی دیگر در جستوجوی تو به روزه و نماز مشغولاند.
هوش مصنوعی: ما سخن را از هر چیزی کوتاه کردیم، اما این سخن (عشق تو) مانند زلف تو بلند و پایانناپذیر شد.
هوش مصنوعی: عاشق با وجود رنج گفت که هیچ رنجی ندارم. در پاسخ او را دعا کردند که همیشه سرسبز و خوشبو و سربلند باشی.
هوش مصنوعی: هر کسی به گونهای نیازمند کسی شده است، اما قاسم نیاز خود را به درگاه خداوند بینیاز برده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای دست منت تو بمن بنده در دراز
درگاه تو ز حادثه من بنده را جواز
درهای رنج بسته بمن بر سخای تو
بر من در سرای تو بیگاه و گاه باز
صد کس نیازمند من و من بجاه تو
[...]
در هجر روی و لعل تو،ای لعبت طراز
بر روی زرد کرده ام از خون دل تراز
ناکامم از تو ، ورچه برآوردمت به کام
رنجورم از تو ، ورچه بپروردمت به ناز
هستم ز حسرت بر چون سیم خام تو
[...]
ای چرخ سفله پرور خس یار دون نواز
تا کی خطا و چند دغا راستی بباز
چرخ و زمین ز برف و ز یخ کرد برگ و ساز
در پوش پوستین که دی آمد ز در فراز
بس مومن بهشتی کز خوف رنج دی
خواهد که در میان جهنم شود دراز
هست از کمال شدت سرما در آبگیر
[...]
هرگز نبود که بخت پس از مدت دراز
آرد مرا به حضرت فرخنده تو باز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.