صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بود
کارش نکو بود اگرش جست و جو بود
واعظ، مکن مبالغه، ترسم که زهد ما
در راه عشق شیوه سنگ و سبو بود
آبم ز سر گذشت و دمی دست و پا زدم
ناچار هر که غرقه شود چاره جو بود
از وصل دور ماند و از یار بی نصیب
هر جان که در متابعت آرزو بود
گه بت شود تمام و گهی بت شکن شود
اول همو بدست و بآخر همو بود
گر کنج صومعه است و گر دیر سومنات
هر جا که هست روی دلم سوی او بود
قاسم صفات حسن تو گوید بصد زبان
هر جا سخن ز وجه نکو شد نکو بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در برابر واعظ و اهل ستیزه و ظاهر، طلب و عشق را برتر مینهد و میگوید زهد خشک در راه عشق مانند سبو در برابر سنگ میشکند. او پیروی از هوس را مایهٔ دوری از یار میداند و همهٔ جلوهها، از بت تا بتشکن، را نمود یک حقیقت میشمارد؛ از این رو صومعه و بتکده برایش یکسان است و دلش در هر جا رو به اوست. در پایان، قاسم ستایش زیبایی یار را با صد زبان سخنی نیکو میخواند.
هوش مصنوعی: کسی که قلادهٔ ظاهری (نشان و بند تعلق یا مقام) بر گردن دارد، اهل ستیزه و زیادهروی است؛ اگر بهجای آن اهل جستوجو و طلب حقیقت بود، کارش نیکو میشد.
هوش مصنوعی: ای واعظ، در ستایش زهد زیادهروی مکن؛ میترسم که زهد ما در برابر عشق مانند سبویی باشد که با سنگ روبهرو شود و بشکند.
هوش مصنوعی: آب از سرم گذشت و در عشق غرق شدم و لحظهای دست و پا زدم؛ ناگزیر هر که غرق میشود در پی چارهای برمیآید.
هوش مصنوعی: هر جانی که پیرو هوس و آرزوی خود باشد، از وصال دور میماند و از یار بهرهای نمیبرد.
هوش مصنوعی: او گاهی سراسر بت میشود و گاهی بتشکن؛ در آغاز هم او بود و در پایان هم اوست، یعنی در همهٔ جلوهها یک حقیقت آشکار است.
هوش مصنوعی: چه در گوشهٔ صومعه باشم و چه در بتکدهٔ سومنات، هر جا که باشم روی دلم به سوی اوست.
هوش مصنوعی: قاسم با صد زبان صفات زیبایی تو را بازمیگوید؛ هر جا سخن از روی نیکو (و از وجه و صفت نیک) باشد، آن سخن نیکوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ناچار هر که صاحب روی نکو بود
هر جا که بگذرد همه چشمی در او بود
ای گل تو نیز شوخی بلبل معاف دار
کان جا که رنگ و بوی بود گفت و گو بود
نفس آرزو کند که تو لب بر لبش نهی
[...]
گر جمله شهر صورت و روی نکو بود
کو صورتی که این همه معنی درو بود
خرم دل بهشتی و خوش عالمی بهشت
گر در بهشت حور باین رنگ و بو بود
در سجده گاه بندگی تو چو آسمان
[...]
آن راکه زخمی از دم شمشیر او بود
بی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
آسودگی به خواب نبیند تمام عمر
آن را که خار پیرهن از آرزو بود
هرکس زجود پیر خرابات آگه است
[...]
تنها نه ترک بچه من تندخو بود
این خوی تند لازم روی نکو بود
بلبل زدرد تست گل آگه فغان مکن
آن به که کار عاشق بی گفتگو بود
با رنج باد بیزن وجور شکرفروش
[...]
دل زخمدار و طره او مشکبو بود
ناسور اگر دلم کند از بوی او بود
تا درکنار من بنشیند سهی قدی
از چشمه های چشم کنارم چو جو بود
شیرین تر است در برم از شکر ار چه یار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.