زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!
رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!
در بادیه محنت هجران،شب تاریک
بی نور رخت جان نبرد راه بمقصود
در باده و زاویه جز دوست ندیدیم
این راه بدانستم و این بادیه پیمود
از مسکن جانهاگل صد برگ بر آمد
تا سنبل سیراب تو بربرگ سمن سود
از حسن هویدا شود این عشق جهان سوز
این جا بشناسی صفت شاهد و مشهود
یک غمزه ز تو دادن و صد جان و دل از ما
بردند باقبال تو سودازدگان سود
حیران تو امروز نشد قاسم مسکین
تا هست چنین باشد و تا بود چنین بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه است. زلف معشوق به شب قدر و رویش به ماه تمام مانند شده و نور روی او راهنمای جان در بیابان هجران دانسته شده است. شاعر میگوید در میخانه و خلوت جز دوست ندیده و عشق را زاییدهٔ جلوهٔ حسن میداند که در آن شاهد و مشهود یکی میشوند. در پایان، حیرانی خود را ازلی و ابدی میخواند.
هوش مصنوعی: زلف سیاه تو مانند شب قدر است؛ خوشا این سایهٔ گسترده و بیپایان! چهرهٔ تو ماه شب چهارده است؛ خوشا این بخت نیک و فرخنده! «سایهٔ ممدود» برگرفته از تعبیر قرآنی «ظل ممدود» در وصف بهشت است.
هوش مصنوعی: در بیابان رنج جدایی و در آن شب تاریک، جان بی روشنی روی تو راه به مقصد نمیبرد.
هوش مصنوعی: چه در میکده و بادهنوشی و چه در گوشهٔ خلوت و عبادت، جز دوست چیزی ندیدیم. این راه را شناختم و این بیابان را پیمودم.
هوش مصنوعی: از آن هنگام که زلف تازه و خوشبوی تو بر چهرهٔ سپیدت سوده شد، از جایگاه جانها گل صدبرگ رویید؛ یعنی جلوهٔ زیبایی تو جانها را شکوفا کرد.
هوش مصنوعی: این عشق سوزانندهٔ جهان از آشکار شدن زیبایی پدید میآید. در همینجا صفت شاهد (زیبای جلوهگر) و مشهود (آنچه دیده میشود) را درمییابی و میبینی که هر دو یکیاند.
هوش مصنوعی: از تو یک غمزه رسید و از ما صد جان و دل رفت. با این همه، عاشقان شیدا به برکت بخت تو از این داد و ستد سود بردند.
هوش مصنوعی: قاسم بیچاره تنها امروز حیران تو نشده است. تا هست چنین خواهد بود و از ازل نیز چنین بوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سلطان معظم ملک عادل مسعود
کمتر ادبش حلم و فروتر هنرش جود
از گوهر محمود و به از گوهر محمود
چونانکه به از عود بود نایرهٔ عود
دیر آمدن شاه برآورد ز من دود
گر دیرتر آید برود جان و تنم زود
از بسکه همی دارم در سینه غم شاه
خون دل ریشم زره دیده بپالود
با پشت خم آگینم و با کام سم آگین
[...]
ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود
وی آتش عشق تو دلم سوخته چون عود
چه باک اگرم عقل و دل و جان بنماند
گو هیچ ممان زانکه تویی زین همه مقصود
در عشق تو جانم که وجود و عدمش نیست
[...]
ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
کس را نه بر آید ز تمنای تو مقصود
خوبان جهان جمله گدایند و تو سلطان
شاهانه زمان جمله ایازند و تو محمود
گفتم که به کامی رسم از وصل تو لیکن
[...]
ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود
در طور عدم گشتن من وصل تو موجود
بنمود بعشاق جهان سکه مهرت
سیماب سرشک مژه بر روی زر اندود
سازم همه در مجلس غمهای تو چون چنگ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.