ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
کس را نه بر آید ز تمنای تو مقصود
خوبان جهان جمله گدایند و تو سلطان
شاهانه زمان جمله ایازند و تو محمود
گفتم که به کامی رسم از وصل تو لیکن
بسیار تمناست که در خاک بفرسود
جانم ز غمت عاقبت کار برآمد
والمنة لله که تمنای من آن بود
آنگاه میاد ای مه خوبان که برآرد
شمع رخت از جان من سوخته دل دود
گاهی به نوا زلف توام ساخته چون چنگ
گاهی به جفا هجر توأم سوخته چون عود
چون دولت دیدار تو مقصود کمال است
نی نقصان نکند گر شود از وصل تو خوشنود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از آتش عشق معشوقی سخن میگوید که بر همهٔ زیبارویان برتری دارد، چنانکه محمود بر ایاز. آرزوی وصال را برآوردهنشدنی میداند و جان دادن در غم معشوق را آرزوی واقعی خود میشمارد. سپس سوختن و نالیدن خود در هجر را وصف میکند و در پایان، با بازی میان «کمال» و «نقصان»، دیدار معشوق را نهایت آرزوی خود میخواند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که آتش عشق و شیدایی تو مرا مانند عود سوزانده است؛ هیچکس با آرزوی تو به مقصود خود نمیرسد.
هوش مصنوعی: همهٔ زیبارویان جهان در برابر تو گدا هستند و تو پادشاهی؛ همهٔ شاهان زمانه در برابر تو مانند ایاز بندهاند و تو مانند سلطان محمودی.
هوش مصنوعی: گمان میکردم از وصال تو به آرزویم برسم، اما چه بسیار آرزوها که برآورده نشد و در خاک پوسید و از میان رفت.
هوش مصنوعی: سرانجام جانم از غم عشق تو از تن بیرون رفت و مُردم؛ خدا را شکر که آرزوی من همین بود، یعنی جان دادن در راه عشق تو.
هوش مصنوعی: ای ماهِ زیبارویان، هرگز مباد روزی که شمع چهرهٔ تو از جان دلسوختهٔ من دود برآورد؛ یعنی آه سوزان من آسیبی به چهرهٔ روشن تو نرساند.
هوش مصنوعی: گاهی زلف تو مرا مانند چنگ خمیده و به ناله و نوا درآورده است و گاهی هجران تو با ستمش مرا مانند عود سوزانده است.
هوش مصنوعی: چون نهایت آرزوی کمال سعادت دیدن روی توست، اگر از وصال تو خشنود شود هیچ نقصانی برایش نیست؛ شاعر میان نام «کمال» و واژهٔ «نقصان» بازی لفظی کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سلطان معظم ملک عادل مسعود
کمتر ادبش حلم و فروتر هنرش جود
از گوهر محمود و به از گوهر محمود
چونانکه به از عود بود نایرهٔ عود
دیر آمدن شاه برآورد ز من دود
گر دیرتر آید برود جان و تنم زود
از بسکه همی دارم در سینه غم شاه
خون دل ریشم زره دیده بپالود
با پشت خم آگینم و با کام سم آگین
[...]
ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود
وی آتش عشق تو دلم سوخته چون عود
چه باک اگرم عقل و دل و جان بنماند
گو هیچ ممان زانکه تویی زین همه مقصود
در عشق تو جانم که وجود و عدمش نیست
[...]
ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصود
در طور عدم گشتن من وصل تو موجود
بنمود بعشاق جهان سکه مهرت
سیماب سرشک مژه بر روی زر اندود
سازم همه در مجلس غمهای تو چون چنگ
[...]
آن زلیخا هر چه او رو نمود
نام او را جمله یوسف کرده بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.