آیینه سبب گشت که روی تو عیان شد
روی تو سبب بود که آیینه نهان شد
از شرم رخت گشت نهان آینه، آری
چون حسن ترا دید که مشهور جهان شد
یک لمعه ز رخسار تو ناگاه درخشید
جانها همه زان حالت خوش رقص کنان شد
با حلقه گیسوی تو هرکس که سری داشت
در عاقبت کار ز سودازدگان شد
از نور تجلی رخت هر که خبر یافت
در لذت دیدار تو از بی خبران شد
سر حلقه سودا زدگانم من مسکین
مشکین گره زلف تو تا مسکن جان شد
قاسم دل و دین خواست که در راه تو بازد
از بخت نکو عاقبت الامر همان شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ جلوهٔ جمال معشوق است. آینه نخست وسیلهٔ آشکار شدن روی او بود، اما در برابر آن جمال شرمسار و پنهان شد. سپس شاعر اثر این جلوه را بر عاشقان وصف میکند: یک پرتو از آن جانها را به رقص میآورد، و زلف و تجلّی معشوق دیگران را شیدا و بیخود میکند. در پایان، قاسم خود را سردستهٔ شیدایان میخواند و بختیار است که توانسته دل و دین را در راه معشوق ببازد.
هوش مصنوعی: آینه وسیلهای شد که چهرهٔ تو آشکار شود، اما خود چهرهٔ تو سبب شد که آینه پنهان و ناپیدا گردد؛ یعنی جلوهٔ تو آنقدر قوی است که واسطه در برابرش محو میشود. در معنای عرفانی، آینه میتواند جهان یا دل باشد که حق در آن جلوه میکند و سپس خود در آن جلوه گم میشود.
هوش مصنوعی: آری، آینه از شرمِ رخسار تو پنهان شد، چون دید زیبایی تو در همهٔ جهان مشهور شده و دیگر جایی برای جلوهگری او نمانده است.
هوش مصنوعی: تنها پرتوی کوچک از چهرهٔ تو ناگهان درخشید و همهٔ جانها از آن حال خوش به رقص و وجد درآمدند.
هوش مصنوعی: هر کس با حلقهٔ گیسوی تو سر و سودایی داشت، سرانجام دیوانه و شیدا شد. «سودا» هم به معنای عشق و آرزوست و هم به معنای جنون.
هوش مصنوعی: هر کس از نور تجلّی چهرهٔ تو آگاه شد، در لذت دیدار تو از خود بیخبر و بیخود گشت.
هوش مصنوعی: من بیچاره سردستهٔ عاشقانِ شیدا شدهام، از آن زمان که گرههای مشکین زلف تو جایگاه جان من شد.
هوش مصنوعی: قاسم (شاعر) میخواست دل و دین خود را در راه تو فدا کند و از بخت نیک، سرانجام همان آرزو برآورده شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد
از چرخ فرود آمد و در ما نگران شد
چون باز که برباید مرغی به گه صید
بربود مرا آن مه و بر چرخ دوان شد
در خود چو نظر کردم خود را بندیدم
[...]
آباد نشد دل که خراب پسران شد
حسن پسران آفت صاحب نظران شد
بس دانه دلها که ز تن برد به تاراج
آن مور که بر گرد لب ساده دلان شد
افسرده جمال خط خوبان چه شناسد؟
[...]
باد سحر از بوی تو دم زد، همه جان شد
آب خضر از لعل تو جان یافت، روان شد
بی بوی خوشت بر دل من باد بهاری
حقا که بسی سردتر از باد خزان شد
خاک از نفس باد صبا بوی خوشت یافت
[...]
باز آی که خون جگر از دیده روان شد
دریاب که جانم به جمالت نگران شد
دل در طلبت نعره زنان جامه دران شد
از وصل تو قانع به خیالی نتوان شد
چون عکس رخ دوست در آینه عیان شد
بر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
شیرین لب او تا که به گفتار درآمد
عالم همه پر ولوله و شور و فغان شد
چون عزم تماشای جهان کرد ز خلوت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.