جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفت
دل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
زاهدا،در دور چشم مست یار از باده گوی
دور ساقی باد باقی! نوبت افسانه رفت
سرخ شد گل درچمن چون خون بلبل را بریخت
تا چرادر خون او شوریده دیوانه رفت؟
کشت درویشان بیدل را و دین شکرانه خواست
گر بدین راضی شد ازما،یار درویشانه رفت
از زبان شمع روشن می شود بر عاشقان
حالتی کز سوز شبهابر سر پروانه رفت
چشم مستش عاشقان را در سماع آورددوش
راستی را،درسماع عاشقان مستانه رفت
بعد توبه رفت قاسم کاسه دردی بدست
بر سر پیمانه آمد،در سر پیمانه رفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ جستوجوی یار در همهجاست، از کعبه تا بتخانه و میخانه. شاعر زاهد را از قصهگویی بازمیدارد و به باده میخواند. با تصویرهای بلبل و گل و شمع و پروانه، از عاشقانی میگوید که در راه معشوق جان و دین میبازند. در پایان، قاسم توبه را میشکند و با جام دُرد به پیمان عشق بازمیگردد.
هوش مصنوعی: جان به امید بوی وصال یار، از کعبه تا بتخانه را گشت و جستوجو کرد. دل نیز به یاد چشم مست او به گوشهٔ هر میخانهای سر زد. یعنی عاشق در هر جا، چه جای دینداری و چه جای کفر و مستی، یار را میجوید.
هوش مصنوعی: ای زاهد، اکنون که روزگارِ چشم مست یار است، از باده سخن بگو. دوران ساقی پاینده باد که وقت قصهگویی و پند تو گذشته است.
هوش مصنوعی: گل در باغ سرخ شد، چون خون بلبل را ریخت. گویی بلبل را کیفر داد که چرا آن شیفتهٔ دیوانه در پی جان او افتاده بود. سرخیِ گل از خون عاشقِ کشتهشده است.
هوش مصنوعی: یار درویشانِ دلباخته را کشت و سپس دینشان را هم بهعنوان شکرانه طلب کرد. اگر از ما به همین بسنده کرد، باید گفت با فروتنی و درویشوار رفتار کرده است.
هوش مصنوعی: حالی که در شبها از سوختن بر پروانه گذشت، از زبانهٔ شمع بر عاشقان آشکار میشود. شعلهٔ شمع خود گواه و بیانگر سوختن پروانه است.
هوش مصنوعی: دیشب چشم مست یار عاشقان را به سماع و رقص درآورد. راستش را بخواهی، خود او هم مستانه به میان سماع عاشقان رفت.
هوش مصنوعی: قاسم پس از توبه، کاسهٔ دُرد به دست گرفت و رفت. با بازی میان «پیمانه» به معنای جام و «پیمان»، میگوید به سر جام و پیمان عشق بازگشت و سرش را هم در راه پیمانه از دست داد. یعنی توبه را شکست و دوباره دل به باده و عشق سپرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در سر زنجیر زلف او دل دیوانه رفت
نکته زان لب شنید و جانب میخانه رفت
سرگذشتی گفتم از دل آتش جان شعله زد
گرم شد هنگامه خوابم بر سر افسانه رفت
آگه از سوز دل ما دل فروزانند و بس
[...]
خوش درآ در خانه دل زانکه جان از خانه رفت
کم کن این نا آشنایی کز میان بیگانه رفت
خرم آن کز بهر دل جان و جوانی جمله باخت
چون زلیخا در طریق عاشقی مردانه رفت
شمع من سر تا قدم حسن است و لطف و مردمی
[...]
زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت
روزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت
می شود کان بدخشان از شراب لعل رنگ
چون سبو با دست خالی هر که در میخانه رفت
دانه می گویند بعد از کاه می ماند بجا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.