سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوست
قیمت هرکس بقدر همت والای اوست
بنده آن چشم مخمورم، که از مستی و ناز
در میان شهر در هر گوشه ای غوغای اوست
«لن ترانی » می رسد از غیب موسی را خطاب
این همه فریاد مشتاقان ز استغنای اوست
ای دل، اندر راه عشق او درآ و غم مخور
مایه شادی عالم خوردن غمهای اوست
عقل اگر در بزم مستان لاف هشیاری زند
با وجود چشم می گونش کرا پروای اوست؟
گر بجای مرهمی زخمی رسد، زآن هم مترس
در فنا تسلیم شو، کان هم ز مرهمهای اوست
از تو تنها ماند قاسم، از تو تنها کس مباد
لاجرم غمهای عالم بر تن تنهای اوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ عشق به معشوق الهی است که ارزش انسان را در همت بلند و سودای او میداند. شاعر با اشاره به ماجرای «لن ترانی» موسی، نالههای عاشقان را نتیجهٔ بینیازی معشوق میشمارد و دل را به پذیرفتن غم عشق و تسلیم در برابر زخمهای او فرا میخواند، چون آن زخمها نیز مرهم است. در پایان، قاسم از تنهایی و دوری خود از یار و بار غمهای جهان بر دوشش مینالد.
هوش مصنوعی: سربلندی مرا ببین که همیشه در سرم شوق و خیال او هست؛ ارزش هر کس به اندازهٔ بلندی همت و آرزوی اوست، و همت من عشق اوست.
هوش مصنوعی: من بندهٔ آن چشم خمار یار هستم که از مستی و ناز آن، در هر گوشهٔ شهر شور و غوغایی برپاست.
هوش مصنوعی: از عالم غیب به موسی ندای «هرگز مرا نخواهی دید» میرسد؛ این همه ناله و فریاد عاشقان از بینیازی معشوق ازلی است.
هوش مصنوعی: ای دل، در راه عشق او قدم بگذار و از غم نترس، زیرا سرمایهٔ شادی جهان همین تحمل غمهای عشق اوست.
هوش مصنوعی: اگر عقل در مجلس مستانِ عشق ادعای هوشیاری کند، با بودن چشم شرابگون یار چه کسی به عقل اعتنا میکند؟
هوش مصنوعی: اگر به جای مرهم، زخمی از او به تو برسد، از آن هم نترس؛ در فنا تسلیم باش، زیرا آن زخم نیز یکی از مرهمهای اوست.
هوش مصنوعی: قاسم از تو جدا و تنها مانده است، و آرزو میکند که هیچکس از تو تنها نماند؛ ناچار همهٔ غمهای جهان بر جان تنهای او فرود آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جعد مشکینت که دل وابسته سودای اوست
بسته افسون سحر چشم مارافسای اوست
گر دلم پروانه آن شمع روشن شد چه شد
ای بسا دلها که چون پروانه ناپروای اوست
خانه چشمش سیه کان شوخ یغماییصفت
[...]
سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست
قیمت هر کس به قدر همت والای اوست
آنچه در چشمم ز یار و طلعت زیبای اوست
جای آن دارد اگر جان و دلم شیدای اوست
دارد از نور رخش شمع شبستان پرتوی
ورنه پروانه چرا زینگونه ناپروای اوست
او به کس ننموده روی و شهر ازو پر گفت و گوی
[...]
سرمه ره دردیده زان دارد که خاک پای اوست
هرکه را باشد ادب درچشم مردم جای اوست
شاخ گل را با چنان حسنی که از گل حاصل است
داغ حسرت بر دلش از قامت رعنای اوست
زان گنهکاری که با قدش بدعوی سروخاست
[...]
حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست
لاجرم در هر سری از زلفشان سودای اوست
آفتاب عشق با هر ذره دارد نسبتی
نسبت معشوق و عاشق عین نسبت های اوست
هست روشن پیش ارباب نظر چون آفتاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.