ز ما صد جان وز آن لب یک عبارت
ز ما صد دل وز آن مه یک اشارت
دلا از چشم خونخوارش حذر کن
که بیرحمند ترکان وقت غارت
به خون دل بسازم از غم دوست
قناعت کرد باید در تجارت
چو سنگ سختم آتش در درونست
تنم را زان نمی سوزد حرارت
از آن رو بی تو چشمم کس نبیند
که نبود بیتو در چشمم بصارت
به شادی بگذرانم بعد از این عمر
که غم جانم نبیند از حقارت
پس از قتل پدر شیرویه دانست
که شیرین دست ندهد بیمرارت
اگر از قاب قو سینت بپرسند
بفرما زان دو ابرو یک اشارت
تبه شد حال دل قاآنی از اشک
ز جوش سیل ویران شد عمارت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از نابرابری داد و ستد عاشق و معشوق آغاز میشود: عاشق صد جان میدهد و تنها یک سخن یا یک اشاره میخواهد. شاعر چشم خونریز یار را به ترکان غارتگر مانند میکند و از قناعت به خون دل و آتش پنهان درونش سخن میگوید. با اشاره به داستان شیرویه و شیرین میگوید که شیرینی وصال بی تلخی به دست نمیآید و ابروان یار را به «قاب قوسین» تشبیه میکند. در پایان، دل خود را به بنایی همانند میکند که سیل اشک ویرانش کرده است.
هوش مصنوعی: ما صد جان و صد دل نثار میکنیم و در برابر، از لب یار تنها یک سخن و از آن ماهرو تنها یک اشاره میخواهیم. بها بسیار است و بهره اندک.
هوش مصنوعی: ای دل، از چشم خونریز یار بپرهیز، زیرا ترکان هنگام تاراج هیچ رحمی ندارند. چشم یار به ترکِ غارتگر مانند شده است.
هوش مصنوعی: از غم دوست به خوردن خون دل خرسندم، چون در داد و ستد باید به سود اندک قانع بود. سهم عاشق از این سودا همان خون دل است.
هوش مصنوعی: من مانند سنگ سخت (سنگ چخماق) آتشی در درون دارم، ولی گرمای آن تنم را نمیسوزاند. سوز عشق در درون من نهفته است و بیرون پیدا نیست.
هوش مصنوعی: بی تو چشم من هیچکس را نمیبیند، چون بی تو در چشمم بینایی نیست. تو روشنی و بینایی چشم منی.
هوش مصنوعی: از این پس عمر را به شادی میگذرانم، زیرا من چنان خوار و ناچیزم که غم هم به جانم اعتنایی نمیکند. سخنی از روی طنز و گلایه است.
هوش مصنوعی: شیرویه پس از کشتن پدرش خسروپرویز دریافت که شیرین بی تلخی به دست نمیآید. با بازی میان «شیرین» و «مرارت» یعنی تلخی، میگوید که به شیرینیِ وصال جز با رنج نمیتوان رسید.
هوش مصنوعی: اگر از تو معنای «قاب قوسین» را بپرسند، با دو ابروی کمانمانندت اشارهای کن و پاسخ بده. «قاب قوسین» به آیهٔ قرآن دربارهٔ نزدیکی پیامبر به خدا اشاره دارد و شاعر دو ابروی یار را نمونهٔ آن دو کمان میداند.
هوش مصنوعی: حال دل قاآنی از بسیاری اشک تباه شد، همانگونه که جوشش سیل ساختمان را ویران میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه هرگز ویس باشد دوستدارت
نه هرگز راستی جوید به کارت
نپرسی حال یار دلفکارت
که «هجران چون کند با روزگارت؟»
ته که روز و شوآن در یاد مویی
هزارت عاشقه با مو چه کارت؟
که ای کهبد! به حق کردگارت
که ایمن کن مرا در زینهارت
وزیری چست و فحل و شهم و مقبل
که باشد در همه کارش مهارت
بسازد کار ملکت از کفایت
ببخشد مال دنیا از حقارت
سعادت کردش از دنباله چشم
[...]
چو دولت رفت بر تخت امارت
مه تاجش پذیرفت استدارت
وزیری جست فحل و شهم و مقبل
که باشد در همه کارش مهارت
بسازد کار عقبی از کفایت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.