گنجور

غزل شمارهٔ ۱۹

 
قاآنی
قاآنی » غزلیات
 

دوش‌ رندی خلوتی‌ خوش خالی از اغیار داشت

حورش از فردوس و غلمانش ز جنت عار داشت

شاهدش خوشتر ز غلمان زانکه‌ غلمان دربهشت

ذکر استغفار و آن الحان موسیقار داشت

حورالقدوس والقدوس و آن زیبا سرشت

الصبوح والصبوح اوراد در اسحار داشت

اندر افتادند حالی آندو سیمین تن بهم

‌کاین شغب بسیار و آن دیگر شبق بسیار داشت

لب همی سودند برهم آری آن را این‌ سزد

کاین به‌لب‌شنگرف وآن برپشت‌لب‌زنگار داشت

نغمهای آوخ آوخ خاست زان حورا سرشت

کانچنان دلکش‌ نوایی زخمهٔ مزمار داشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را جلوهٔ معشوق در این کار داشت

الغرض با آب غلمان چشمه‌سار حور را

شیوهٔ جنات تجری تحتهاالانهار داشت



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

... نوشته:

این غزل یک توصیف اروتیک هست. البته از توصیف های مشابه قدما فاصله گرفته و خیلی بی پرده و رئال همه چیز رو وصف می کنه، بر خلاف توصیف های کلاسیک (که استاد بی بدیل این روایات عاشقانه و البته اروتیک نظامی هست) که زیر انبوهی از تشبیه و استعاره و کنایه این صحنه ها رو وصف می کنن (و شخصاً شیوه اخیر رو بیشتر می پسندم).
بیت ما قبل آخر خیلی جالبه، به ویژه مصراع دومش که اشاره به نعره زدن های صوفیه در حالت غلبه جلوه معشوق هم داره و این نعره زدن هارو خیلی هنرمندانه کنار ناله های معاشقه قرار داده.
بیت آخر هم با شیطنت خاصی به این بیت حافظ اشاره داره:
چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت / شیوه جنات تجری تحتها الانهار داشت
و البته انهار حافظ کجا و انهار قاآنی کجا!!!

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.