قصیدهٔ شمارهٔ ۸۷ - در جشن میلاد حضرت ظل اللهی ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه گوید
دوش برگردون بسی تابان شهاب آمد پدید
بس درخشان موج زین دریای آب آمد پدید
تخت شاهنشاه ایرانست گفتی آسمان
بسکه از انجم درو در خوشاب آمد پدید
سبز دریای فلک از هر کران شد موجزن
بر سر از موجشبسی سیمینحباب آمد پدید
نسر طایر بیضهٔ شهباز و شب همچون غراب
بیضهٔ شهباز بنگر کز غراب آمد پدید
تا شب زنگی سلب خرگاه مشکین برفراشت
کهکشان همچون یکی سمین طناب آمد پدید
من نشسته با نگاری کز لب میگون او
در دو چشم من همی رشک شراب آمد پدید
خانه گلشن شد چو مهرش از نقاب آمد برون
حجره روشن شد چو رویش بینقاب آمد پدید
لبگشود از ناز و هستی از عدمگشت آشکار
رخنمود از زلف و رحمت از عذاب آمد پدید
با سرانگشتان خود زلفین خود را تاب داد
صد زره بر عارضشاز مشکنابآمد پدید
چین زلفش را گشودم همچو کار روزگار
زیر هر تارش هزاران گیرودار آمد پدید
زیر آن گیرنده مژگان چشم خوابآلود او
چون غزالی خفته در چنگ عقاب آمد پدید
برکفم جام می یاقوتگون کز عکس آن
در سرانگشتان من رنگ خضاب آمد پدید
بر کنارم مطربی کز نالهٔ دلسوز او
ناله ی طنبور و آواز رباب آمد پدید
برقسان آمد بشیری رعدسان آواز داد
گفتکز ابر عنایت فتح باب آمد پدید
دستافشان پایکوبان دف زنید و صف زنید
زانکه عیشی خوشتر از عیش شباب آمد پدید
داده امشب شاه را یزدان یکی فرخپسر
ها شگفتی بین که در شب آافتاب آمد پدید
الله الله لب نیالوده هنوز از شیر مام
در تن شیران ز سهمش اضطراب آمد پدید
لله الله ناشده یک قطره آبش در جگر
هفت دریا را ز بیمش انقلاب آمد پدید
لیلهٔالبدرین اگر خوانند امشب را رواست
کز زمین و آسمان دو ماهتاب آمد پدید
عالمی دیگر فزود امشب درین عالم خدای
این به بیداریست یارب یا به خواب آمد پدید
جود را بخشنده دستی زآستین آمد برون
فخر را رخشنده تیغی از قراب آمد پدید
فیض قدسی از دم روحالقدس گشت آشکار
نقش فال رحمت از امالکتاب آمد پدید
سنجری از دودهٔ البارسلان شد حکمران
شیدهیی از تخمهٔ افراسیاب آمد پدید
یوسفی دیگر ز گلزار خلیل افروخت چهر
شبّری دیگر ز صلب بوتراب آمد پدید
دادگر هوشنگ را قائم مقام آمد عیان
نامور جمشید را نایب مناب آمد پدید
طبع گیتی تازه شد کز مل طرب گشت آشکار
مغز دوران عطسه زد کز گل گلاب آمد پدید
ابر میبالد که فیض ابر رحمت شد عیان
ملک میرقصد که شِبل شیر غاب آمد پدید
دفع جور دهر را نوشیروان گشت آشکار
رجم دیو ملک را سوزان شهاب آمد پدید
شهریارا تا چنین فرخ پسر دادت خدای
هرچه بد در غیب پنهان بیحجاب آمد پدید
تو سحاب فیض بودی منت ایزد را کنون
کانچان باران رحمت زین سحاب آمد پدید
خلد پاداش ثوابست و ز بس کردی ثواب
این بهشیرو به پاداش ثواب آمد پدید
چون سلیمان خواستی ملکی ز حق بیمنتها
زینکرامت زان دعای مستجاب آمد پدید
تا ازین پس خود چه کامی خواست خواهی از خدای
کاینچنین پوریت میر و کامیاب آمد پدید
باد یارب در پناه دولتت فیروز روز
تا نگوید کس که در شب آفتاب آمد پدید
سال عمرت باد تا روزی که گوید روزگار
اینک اینک شورش یومالحساب آمد پدبد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده تهنیت تولد پسری برای ناصرالدین شاه است. شاعر نخست شبی پرستاره و بزم شبانه با معشوق و می و مطرب را وصف میکند تا آنکه مژدهآوری خبر تولد شاهزاده را میآورد. سپس نوزاد را به خورشیدی در شب و ماهی دوم و به شاهان و بزرگان افسانهای و دینی مانند میکند و او را پاداش نیکیهای شاه میداند. قصیده با دعا برای پیروزی و عمر دراز شاه تا روز قیامت پایان مییابد.
هوش مصنوعی: دیشب در آسمان شهابهای درخشان بسیاری پدیدار شد، گویی از این دریای آسمان موجهای درخشان برخاست.
هوش مصنوعی: گویی آسمان تخت شاهنشاه ایران بود، از بس که ستارگان مانند مرواریدهای درخشان بر آن نمایان شدند.
هوش مصنوعی: دریای سبز آسمان از هر سو موج زد و بر سر موجهایش حبابهای نقرهای بسیاری، یعنی ستارگان، پدید آمد.
هوش مصنوعی: ستارهٔ نسر طایر مانند تخم شاهباز سفید بود و شب مانند کلاغ سیاه؛ شگفت است که تخم شاهباز از کلاغ پدید آمد.
هوش مصنوعی: چون شبِ سیاهجامه خیمهٔ سیاه خود را برافراشت، کهکشان مانند طنابی نقرهای پدیدار شد.
هوش مصنوعی: من با معشوقی زیبا نشسته بودم که از دیدن لب سرخ و مستیآور او، چشمانم به شراب حسد میبرد.
هوش مصنوعی: چون چهرهٔ خورشیدمانندش از نقاب بیرون آمد، خانه مانند گلستان شد و اتاق از روی بینقابش روشن گشت.
هوش مصنوعی: با ناز لب گشود و گویی هستی از نیستی آشکار شد؛ چهره از میان زلف نمایان کرد و گویی رحمت از دل عذاب بیرون آمد.
هوش مصنوعی: با سرانگشتانش زلف خود را پیچ و تاب داد و بر چهرهاش از زلف مشکین گویی صد حلقهٔ زره پدید آمد.
هوش مصنوعی: پیچهای زلفش را مانند گره کار روزگار گشودم و زیر هر تار آن هزاران کشمکش و آشوب نمایان شد.
هوش مصنوعی: چشم خوابآلود او زیر مژگان گیرندهاش مانند آهویی خفته در چنگال عقاب به نظر میآمد.
هوش مصنوعی: در دستم جام شرابی یاقوتی بود که از بازتاب رنگش سرانگشتانم گویی حنا بسته بود.
هوش مصنوعی: در کنارم نوازندهای بود که از نالهٔ سوزناکش صدای طنبور و رباب برمیخاست.
هوش مصنوعی: ناگهان مژدهآوری مانند برق آمد و مانند رعد بانگ زد که از ابر لطف الهی دری از گشایش باز شده است.
هوش مصنوعی: مژدهآور گفت: دست بیفشانید و پای بکوبید و دف بزنید و صف ببندید، زیرا شادیی خوشتر از شادی جوانی پدید آمده است.
هوش مصنوعی: امشب خداوند به شاه پسری فرخنده داده است؛ شگفتی را ببین که در شب خورشید طلوع کرده است.
هوش مصنوعی: شگفتا که هنوز لبش به شیر مادر آلوده نشده، از هیبت او در تن شیران لرزه افتاده است.
هوش مصنوعی: شگفتا که هنوز قطرهای آب ننوشیده، از بیم او هفت دریا به آشوب افتاده است.
هوش مصنوعی: اگر امشب را شب دو ماه بخوانند رواست، زیرا یک ماه در آسمان و ماهی دیگر، یعنی این نوزاد، بر زمین پدید آمده است.
هوش مصنوعی: خداوند امشب جهانی دیگر به این جهان افزود؛ خدایا این در بیداری است یا در خواب؟
هوش مصنوعی: برای بخشندگی دستی بخشنده از آستین بیرون آمد و برای افتخار شمشیری درخشان از نیام بیرون کشیده شد.
هوش مصنوعی: فیض پاک از دم روحالقدس آشکار شد و فال نیک رحمت از قرآن (امالکتاب) پدیدار گشت.
هوش مصنوعی: گویی سنجری از خاندان البارسلان به فرمانروایی رسید و شیدهای از نژاد افراسیاب پدید آمد.
هوش مصنوعی: یوسفی دیگر از گلزار ابراهیم خلیل چهره برافروخت و شبّری دیگر، یعنی حسنی دیگر، از نسل علی پدید آمد.
هوش مصنوعی: برای هوشنگ دادگر جانشینی آشکار شد و برای جمشید نامدار نایب و جایگزینی پدید آمد.
هوش مصنوعی: طبع جهان تازه شد چنانکه از شراب شادی پدید آید، و مغز روزگار عطسه زد گویی از گل گلاب برآمد.
هوش مصنوعی: ابر میبالد که فیض ابر رحمت آشکار شد و کشور میرقصد که بچهشیرِ شیرِ بیشه پدید آمد.
هوش مصنوعی: برای دفع ستم روزگار انوشیروانی آشکار شد و برای راندن دیو از کشور شهابی سوزان پدید آمد.
هوش مصنوعی: ای شهریار، چون خدا چنین پسر فرخندهای به تو داد، هر آنچه در غیب پنهان بود بیپرده آشکار شد.
هوش مصنوعی: تو خود ابر فیض بودی و سپاس خدا را که اکنون چنین باران رحمتی از این ابر پدید آمد.
هوش مصنوعی: بهشت پاداش کار نیک است و چون تو بسیار کار نیک کردی، این فرزند بهشتیرو به پاداش آن پدید آمد.
هوش مصنوعی: مانند سلیمان از خدا ملکی بیپایان خواستی و این موهبت از همان دعای پذیرفتهشده پدید آمد.
هوش مصنوعی: از این پس دیگر چه آرزویی از خدا خواهی خواست، حال که چنین پسری بزرگوار و کامروا برایت پدید آمد؟
هوش مصنوعی: خدایا روزگارت در پناه دولتت پیروز و روشن باد، چنان که دیگر کسی نگوید در شب خورشید پدید آمد، یعنی همیشه روز باشد.
هوش مصنوعی: عمرت تا روزی دراز باد که روزگار بگوید: اینک آشوب روز قیامت فرا رسیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بود
او برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
من بچشم یار از آن خوارم که ارزان یافتست
چون ببینی خواری هرچیز ز ارزانی بود
بر جفای صد شبش ناید پشیمانی شبی
[...]
خسروا می خور که خرم جشن افریدون رسید
باغ پیروزی شکفت و صبح بهروزی دمید
در چنین صد جشن فرخ شادباش و شاه باش
کایزد از بهر تو این شاهی و شادی آفرید
ملک گیتی دولت عالی تورا دادست و بس
[...]
از برای بخشش آموزی چو اقبال و خرد
آفتاب از اوج خود شاگرد این درگاه باد
هر که را نور تجلّی بر دلش آید پدید
بس عجب نه گر چو موسی که برو ریحان شود
عیش من تلخ است بی تو ور بخواهد یک زمان
دو لب شیرین تو تلخ مرا شیرین کنند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.