دارد اگرچه بر همهکس روزگار دست
دارد به پیش دست و دل شهریار دست
شاه جهان بهادر دوران حسن شه آنک
دارد به خسروان جهان ز افتخار دست
شاهنشهی که بیرون نامد ز آستین
چون دست همتش یکی از صدهزار دست
نگرفته است پیش کسی از ره سئوال
جز پیش ساقی از پس جام عقار دست
ساید ز عز وکوکبه بر نه سپهر پای
دارد ز قدر و مرتبه بر هفت و چار دست
ای داور زمانه که خلق زمانه را
از جود تست پرگهر شاهوار دست
گردون خورد یمین به یسارت که در جهان
دارم من از یمین تو اندر یسار دست
هر کاو ز حضرت تو ببرد ز پویه پای
وآنکو ز خدمت تو بدارد ز کار دست
آن یک به پای خویش گذارد به قید پای
وین یک بهدست خویش نمایدفکار دست
گردون در انتظام جهان عاجزست از آن
در دامن تو بر زده بیاختیار دست
از روشنی تراس چوخورشد چرخ رای
وز مکرمت تراست چو ابر بهار دست
کردی ز بس به جانب هر سائلی دراز
از روی همت ای شه با اقتدار دست
دستیکنون دراز نگردد برت ز آز
شستند خلق یکسره از افتقار دست
مهر از در تو روی بتابد به وقت شام
زانروکند ز خون شفق پرنگار دست
گردون که یافت قرب تو بسیار رنج برد
هرکسکه چیدل شودش پر ز خار دست
تا این ثنات خواند و آن یک دعا کند
سوسن زبانگشاده و دارد چنار دست
باکعبتین مهر و مه اینک حریف چرخ
بالاکند اگر ز برای قمار دست
از چار پنج مهره به ششدر در افکنیش
اندر بساط آری اگر یک دو بار دست
هر گه که نوک تیر تو رویینتنی کند
از بیم جان به سر زند اسفندیار دست
چون رستم ار پیاده نهی در نبرد پای
کوتهکند ز رزم تو سام سوار دست
اینک حبیب بهر دعا دستکن بلند
چون نیسث بهمدح شهکامگار دست
تا هرکسی ز بهر بقا و دوام خویش
دارد به پیش حضرت پروردگار دست
پیوسته از برای دعای دوام تو
بادا بلند سوی فلک بیشمار دست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده با ردیف «دست» در ستایش حسنشاه، یعنی شجاعالسلطنه حسنعلی میرزا، سروده شده است. شاعر بخشندگی بیمانند او را میستاید؛ بخششی که مردم را از تنگدستی رهانیده و آسمان و خورشید را در برابرش فروتن کرده است. سپس از چیرگی او در بازی نرد و دلاوریاش برتر از اسفندیار و رستم و سام سخن میگوید. در پایان، با نام خود «حبیب» از ناتوانی در ستایش شاه میگوید و دست به دعا برای پایداری او برمیدارد.
هوش مصنوعی: هرچند روزگار بر همهٔ مردم چیره است، در برابر دست بخشنده و دل بزرگ شاه، دست ادب و فروتنی پیش آورده است.
هوش مصنوعی: شاه جهان و دلاور روزگار، حسنشاه، کسی است که از نظر افتخار بر همهٔ پادشاهان جهان برتری دارد.
هوش مصنوعی: شاهنشاهی است که از میان صدهزار دست، هیچ دستی مانند دست همت و بخشش او از آستینی بیرون نیامده است.
هوش مصنوعی: او هرگز برای خواهش و گدایی پیش کسی دست دراز نکرده است، مگر پیش ساقی برای گرفتن جام شراب.
هوش مصنوعی: از شکوه و جلال، پای بر نُه آسمان میساید و از قدر و مقام، بر هفت آسمان و چهار عنصر چیرگی دارد.
هوش مصنوعی: ای فرمانروای زمانه، از بخشش توست که دست مردم روزگار پر از گوهرهای شاهانه است.
هوش مصنوعی: آسمان به دست چپ و توانگری تو سوگند میخورد، زیرا من از دست راست و بخشش تو در جهان صاحب ثروت شدهام. شاعر با دو معنای «یمین» (دست راست و سوگند) و «یسار» (دست چپ و توانگری) بازی کرده است.
هوش مصنوعی: هر کس از رفتن به درگاه تو پای بکشد و هر کس دست از خدمت تو بردارد،
هوش مصنوعی: اولی با پای خود، پایش را به بند میاندازد و دومی با دست خود، دستش را زخمی میکند؛ یعنی هر دو به خود زیان میزنند.
هوش مصنوعی: آسمان در سامان دادن به کار جهان ناتوان است، از این رو ناچار دست به دامن تو زده و از تو یاری میخواهد.
هوش مصنوعی: از روشنی، اندیشهای مانند خورشید آسمان داری و از بزرگواری، دستی مانند ابر بهاری بخشنده داری.
هوش مصنوعی: ای شاه توانا، از بس که از سر بزرگمنشی به سوی هر نیازمندی دست بخشش دراز کردی،
هوش مصنوعی: اکنون دیگر هیچ دستی از سر آز به سوی تو دراز نمیشود، چون مردم همه از تنگدستی رهایی یافتهاند.
هوش مصنوعی: خورشید هنگام غروب از درگاه تو روی برمیگرداند و به همین سبب دستش با خون شفق رنگین میشود؛ گویی به کیفر دوری از درگاه تو به خون آغشته شده است.
هوش مصنوعی: آسمان که به نزدیکی تو رسید رنج بسیار کشید؛ چنانکه هر کس گل بچیند دستش پر از خار میشود.
هوش مصنوعی: گل سوسن زبان گشوده و درخت چنار دست برافراشته است تا یکی تو را ستایش کند و دیگری برایت دعا کند.
هوش مصنوعی: اگر آسمان اکنون با تاسهایی از خورشید و ماه، بهعنوان حریف تو، برای قمار دست بالا کند،
هوش مصنوعی: اگر یکی دو بار دست به صفحهٔ بازی ببری، با چهار پنج مهره او را در ششدر گرفتار میکنی و شکستش میدهی.
هوش مصنوعی: هر گاه نوک تیر تو بر رویینتنی کارگر شود، اسفندیار از ترس جانش بر سر خود میزند.
هوش مصنوعی: اگر مانند رستم، پیاده در میدان نبرد گام بگذاری، سام سوار نیز دست از جنگ با تو میکشد.
هوش مصنوعی: اکنون ای حبیب (نام شاعر)، دستت را برای دعا بالا ببر، زیرا توانایی ستایش شایستهٔ این شاه کامروا را نداری.
هوش مصنوعی: تا زمانی که هر کس برای بقا و پایداری خود دست به درگاه پروردگار برمیدارد،
هوش مصنوعی: همیشه دستهای بیشماری برای دعای پایداری تو به سوی آسمان بلند باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بگشاد عشق روی تو چون روزگار دست
دست غمت ببست مرا استوار دست
در پای محنت تو از آن دست می زنم
تا برنگیری از سر من دل افکار دست
پیش لبت به کدیه یک بوسه هر شبی
[...]
ایدل مده ببند سر زلف یار دست
مارست زلف یار مبر سوی مار دست
بر عهد دلبران نتوان استوار بود
ایدل بعهدشان ندهی زینهار دست
دارم بدست بوس وی امیدها و لیک
[...]
دوشم گرفت از سر مستی نگار دست
گفتم مدار زحمت و از من بدار دست
گفتا چرا ملول شدی از گرفت من
گفتم از این سبب که ندارم به یار دست
عهدی کنیم تازه که در عهد عشق او
[...]
از بس نهاده ام به دل داغدار دست
گشته است داغدار مرا لاله وار دست
ای ساقیی که توبه ما را شکسته ای
زنهار از شکسته نوازی مدار دست
ریزند می چو شیشه مگر در گلوی من
[...]
خوش در نگار بسته دگر نوبهارست
گل رنگ کرده باز به خون هزار دست
آب از نگار رنگ برد وین عجب که گل
از آب ابر بسته چنین در نگار دست
از حرص چیدن گل شاید که در چمن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.