گره از کار من جز نالهای زار نگشاید
نبندم ناله را ره تا گره از کار نگشاید
ز مژگان چشم دارم در رهت خون دلم ریزد
گل امیدواری آه اگر زین خار نگشاید
بچشم و دل گشودم راز عشق او شدم رسوا
کسی آن به که راز یار با اغیار نگشاید
فتاده در ضمیرم ذوق وصلش آه اگر آن مه
درین نیت بفالم مصحف رخسار نگشاید
شنیدم برگ گل لاف لطافت بر زبان دارد
تو لب بگشای تا او لب بدین گفتار نگشاید
بچندین مکر نتواند که بگشاید فلک هر گو
در هر فتنه را کان غمزه خونخوار نگشاید
اسیر عشق باید چون فضولی کز غم پنهان
بمیرد زار هرگز لب پی اظهار نگشاید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «نگشاید» از گرهگشایی ناله، اشکِ خونین و امید به وصال یار سخن میگوید. شاعر از فاش شدن راز عشق و رسواییاش پشیمان است، لطافت لب و فتنهانگیزی غمزهٔ معشوق را از گل و فلک برتر میشمارد و در بیت پایانی رازداری و مردن در غمِ پنهان را شرط عاشقی میداند.
هوش مصنوعی: گرهِ کار من را چیزی جز نالههای زار باز نمیکند؛ پس تا گره از کارم گشوده نشود، راه ناله را نمیبندم و از ناله دست نمیکشم.
هوش مصنوعی: از مژگانم چشم دارم که خون دلم را در راه تو بریزند. افسوس اگر گل امیدواری من از این خارِ مژگان نشکفد.
هوش مصنوعی: راز عشق او را با چشم و دلِ بیقرار آشکار کردم و رسوا شدم. بهتر آن است که آدمی راز یار را پیش بیگانگان فاش نکند.
هوش مصنوعی: شوق وصال او در دلم افتاده است. افسوس اگر آن ماهرو با این نیت، مصحفِ چهرهاش را برای فال من نگشاید و رویش را به من ننماید.
هوش مصنوعی: شنیدهام برگ گل از لطافتِ خود لاف میزند. تو لب به سخن بگشای تا گل در برابر لطافت لب تو شرمنده شود و دیگر چنین ادعایی نکند.
هوش مصنوعی: آسمان با این همه نیرنگ نمیتواند درِ فتنهای را بگشاید که غمزهٔ خونریز یار نگشوده باشد؛ یعنی فتنهانگیزی غمزهٔ او از فلک بیشتر است.
هوش مصنوعی: عاشقِ گرفتار باید مانند فضولی باشد که از غمِ پنهان، زار بمیرد اما هرگز برای آشکار کردن عشقش لب نگشاید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید
گر کاندر دل یاری ست از اغیار نگشاید
رو، ای باد و تماشا دیگران را بر بسوی گل
که ما را غنچه پر خون است، در گلزار نگشاید
چه طالع دارم این کز آسمان یک کاروان غم
[...]
به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشاید
که سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید
ز بار غم نرستم در ره عشق و چنین باید
که ره رو در مهالک تا تواند بار نگشاید
بجان دادن نجات از عقد گیسویش نیابد دل
[...]
به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید
گل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید
شکایت نامه ما سنگ را در گریه می آرد
الهی هیچ کافر مهر ازین طومار نگشاید؟
هوادار سر زلف صنم چون شمع می باید
[...]
به افسون بخت من چین از جبین یار نگشاید
بلی از هر نسیمی گل درین گلزار نگشاید
چنان بگرفته در آغوش چشمم نقش رخسارش
که از یکدیگر او را مژده دیدار نگشاید
همین فرق است از منصور تا من که آن چنان خوارم
[...]
چو بلبل خاطرم از گفتن بسیار نگشاید
زبان بستم که قفل سینه از گفتار نگشاید
ز دین برگشته را از کفر هم کامی نشد حاصل
گره کز سبحه در دل ماند از زنّار نگشاید
نسیمت گر به گلشن وا کند دکّان عطّاری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.