هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوست
روح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست
عالمی دارم که مستغنیست از مهر فلک
روز و شب روشن ز مهر گلرخان ماه روست
گرچه ما را کشت تیر او ز بدحالی رهاند
از نکویان در حقیقت هر چه می آید نکوست
قطع شد آب حیات از باغ عمر ما هنوز
میوه مقصود پنهان در نهال آرزوست
بیش و کم تأثیر یک فیضیست در بزم وجود
گر تفاوت در قدح باشد شراب از یک سبوست
گر تجرد هم گزیند نیست بی شر نفس بد
زهر کی زائل شود از مار گر افکند پوست
منزل جانان فضولی کس نمی داند کجاست
هر که می بینم ز سر کردست پا در جست و جوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه از کشته شدن به شمشیر و تیر معشوق سخن میگوید و آن را مایهٔ زندگی و رهایی عاشق میداند. شاعر سپس از عمری که گذشت و آرزویی که برآورده نشد شکوه میکند و میگوید تفاوت بهرهها از یک فیض است و نفس بد با ظاهرِ ترک دنیا پاک نمیشود. در پایان، فضولی میگوید منزل جانان را کسی نمیداند و همه سراسیمه در جستوجوی او هستند.
هوش مصنوعی: زندگی ما از جوهرِ شمشیرِ معشوق است؛ اگر جان ما گوهر و حقیقتی دارد، آن گوهر همان جوهرِ شمشیر اوست. کشته شدن به دست دوست مایهٔ حیات عاشق است.
هوش مصنوعی: من جهانی دارم که به خورشید آسمان نیازی ندارد، زیرا شب و روزش از مهر و محبتِ زیبارویانِ گلچهره و ماهرو روشن است.
هوش مصنوعی: هرچند تیر معشوق ما را کشت، ما را از پریشانی و رنج رهایی داد؛ پس در حقیقت هرچه از نیکویان برسد نیکوست.
هوش مصنوعی: آب زندگی از باغ عمر ما بریده شد و عمر رو به پایان است، ولی هنوز میوهٔ مقصود در نهال آرزو پنهان مانده و به بار ننشسته است؛ یعنی عمر گذشت و به مراد نرسیدیم.
هوش مصنوعی: کم و بیشیِ بهرهها در مجلس هستی اثرِ یک فیض است؛ اگر پیمانهها با هم فرق دارند، شراب همه از یک سبوست. یعنی همه از یک سرچشمهٔ فیض بهره میبرند و تفاوت در ظرفیت گیرندگان است.
هوش مصنوعی: نفس بدکار حتی اگر گوشهگیری و ترک دنیا را برگزیند از بدی خالی نمیشود؛ همانگونه که مار با پوست انداختن زهرش از بین نمیرود.
هوش مصنوعی: فضولی، هیچکس نمیداند منزل معشوق کجاست؛ هرکه را میبینم سر را پا کرده و سراسیمه در جستوجوی اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست
گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار
یا هوای دوستی ورزند باری چون تو دوست
خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر
[...]
من به قول دشمنان هرگز نگیرم ترک دوست
کز نکورویان اگر بد در وجود آید نکوست
گر عرب را گفتگوئی هست با ما در میان
حال لیلی گو که مجنون همچنان در جستجوست
چون عروس بوستان از چهره بگشاید نقاب
[...]
مشک ریزان میجهد، باد صبا از کوی دوست
شاخهای گویی ربودست، از خم گیسوی دوست
دوست میدارم نسیم صبح، راکو، در هوا
تا نفس میآیدش، جان میدهد بر بوی دوست
دوست را هر دو جهان، گرچه هوا دارند و من
[...]
حلقه بر در میزند هر دم خیال روی دوست
گوش دار این حلقه را ای دل گرت سودای اوست
صبحگاهی می گرفتم عقد گیسویش به خواب
زان زمان دست خیالم تا به اکنون مشگ بوست
دل که چون گویست در میدان عشق آشفته حال
[...]
پیش آن سرو روان آب رخ من آب جوست
آب خورد سرو ما گویی مگر از آب روست
قاصد خونست ما را آنکه میگوئیم یار
دشمن جانست ما را آنکه میداریم دوست
از ضعیفی تار موئی شد وجودم، این عجب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.