پیش آن سرو روان آب رخ من آب جوست
آب خورد سرو ما گویی مگر از آب روست
قاصد خونست ما را آنکه می‌گوئیم یار
دشمن جانست ما را آنکه می‌داریم دوست
از ضعیفی تار موئی شد وجودم، این عجب
کز وجود من میانش کمتر از یک تار موست
میکشد دل سوی خویش و جان خود میخواندش
سالها شد تا میان جان و تن این گفتگوست
گل از آن مشهور آفاق است در تردامنی
کو شده قانع ز رخسار بتم با رنگ و بوست
میکنم هر سو طلبکاری و مطلوبم دل است
می‌شوم هر چیز را قاصد ولی مقصود اوست
ناصر اندر آب دیده نقش رویش دیده بود
روز و شب گریان مگر آن نقش را در جستجوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف احساسات عمیق خود نسبت به معشوق می‌پردازد و از عشق و وابستگی شدیدش سخن می‌گوید. او به رابطه‌اش با یار اشاره می‌کند و او را هم دشمن و هم دوست می‌داند، زیرا عشق از درد و رنج او نشأت گرفته است. وجود او به طور عجیبی ضعیف و کم‌رنگ به نظر می‌رسد، اما در عین حال، دلش همیشه به سمت یار کشیده می‌شود. شاعر همچنین به تلاش دائمی خود برای نیل به دل معشوق اشاره کرده و از گریه و اشتیاقی که به یاد او دارد، سخن می‌گوید. در نهایت، او در جستجوی نقشی از معشوقش در آب چشم‌هایش است و این جستجو برایش معنای ویژه‌ای دارد.
هوش مصنوعی: در برابر آن سرو بلند و زیبا، چهره من مانند آبی است که به دنبالش می‌دود. گویی سرو ما هم مانند آب، زیبا و دلرباست.
هوش مصنوعی: فرستاده مرگ ما همان کسی است که می‌گوییم یار، و دشمن جان ما همان کسی است که او را دوست می‌داریم.
هوش مصنوعی: وجودم از حدی ضعیف شده که به اندازه یک تار موی نازک هم نمی‌ارزد، اما عجیب اینجاست که من هنوز خود را وجودی می‌دانم در حالی که واقعاً کمتر از یک تار مو ارزش دارم.
هوش مصنوعی: دل به سوی خود کشیده می‌شود و جانش را صدا میزند. سال‌هاست که این درگیری میان جان و بدن برقرار است.
هوش مصنوعی: گل به خاطر زیبایی و لطافتش در دنیا شناخته شده است، به طوری که رنگ و عطرش انسان را به شگفتی وادار می‌کند و باعث می‌شود کسی که زیبایی‌اش را می‌بیند، از آن راضی و خشنود شود.
هوش مصنوعی: من در هر جا به دنبال خواسته‌ام می‌روم و آنچه که می‌طلبم، دل است. من هر چیزی را به عنوان پیغام‌آور می‌شناسم اما در نهایت هدف و مقصد، دل است.
هوش مصنوعی: ناصر در آب اشک‌هایش تصویر چهره‌ی محبوبش را می‌بیند و شب و روز در حال گریه است تا شاید بتواند آن تصویر را بیابد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست
گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار
یا هوای دوستی ورزند باری چون تو دوست
خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر
[...]
من به قول دشمنان هرگز نگیرم ترک دوست
کز نکورویان اگر بد در وجود آید نکوست
گر عرب را گفتگوئی هست با ما در میان
حال لیلی گو که مجنون همچنان در جستجوست
چون عروس بوستان از چهره بگشاید نقاب
[...]
مشک ریزان می‌جهد، باد صبا از کوی دوست
شاخه‌ای گویی ربودست، از خم گیسوی دوست
دوست می‌دارم نسیم صبح، راکو، در هوا
تا نفس می‌‌آیدش، جان می‌دهد بر بوی دوست
دوست را هر دو جهان، گرچه هوا دارند و من
[...]
حلقه بر در میزند هر دم خیال روی دوست
گوش دار این حلقه را ای دل گرت سودای اوست
صبحگاهی می گرفتم عقد گیسویش به خواب
زان زمان دست خیالم تا به اکنون مشگ بوست
دل که چون گویست در میدان عشق آشفته حال
[...]
الله الله این چه نور است آفتاب روی دوست
این چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست
چشم من جز روی او، روی که آرد در نظر؟
کآنچه می آید به چشمم در حقیقت روی اوست
می دمد بوی خوش باد صبا جان در تنم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.