فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم
بشارت های خوش داد از اشارتهای جانانم
به عالم هیچ عیشی را از این خوشتر نمیدانم
که جام از من تو بستانی و من کام از تو بستانم
نمیدانم چه عشق است این که یک جا کند بنیادم
نمیدانم چه سیل است این که یک سر ساخت ویرانم
شنیدم کز برای هر شبی روزی مقرر شد
ندانم روز کی خواهد شدن شب های هجرانم
میان جمع بنگر آن سر زلف پریشان را
اگر خواهی بدانی صورت حال پریشانم
مگر از پرده بیرون آمد آن شوخ پری پیکر
که یک سر آشکارا شد همه اسرار پنهانم
من از بد عهدی سنگین دلان هرگز نمینالم
اگر سست است اقبالم ولی سخت است پیمانم
من از دردت به حال مردن افتادم بگو تا کی
نمیپرسی ز احوالم نمیکوشی به درمانم
اگر چه قابل بزم حضورت نیستم اما
شبی را میتوانی روز کردن در شبستانم
شبی در عالم مستی، همین قدر آرزو دارم
که مست از جای برخیزی و بنشینی به دامانم
گریبان تو را از دست چون دادم ندانستم
که تا دامان محشر چاک خواهد شد گریبانم
سلیمان گر به خاتم کرد تحصیل سلیمانی
من از خاصیت لعل تو بیخاتم سلیمانم
فروغی آن مه نامهربان را کاش میگفتی
که سویم بنگر از رحمت که مدحت خوان سلطانم
خدیو دادگستر ناصرالدین شاه دریادل
که دست همتش گوید سحاب گوهرافشانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از مژدهٔ پیک معشوق شادمان است، اما از ویرانی عشق، شبهای جدایی، فاش شدن رازش و بیاعتنایی یار به درد خود مینالد و آرزوی یک شب وصال دارد. او بر وفاداری خود با وجود بخت سست تأکید میکند. در پایان، شاعر با تخلص خود از یار میخواهد به او مهربانی کند، چون ستایشگر ناصرالدین شاه است، و غزل با ستایش بخشندگی و دادگری شاه به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: جانم فدای پیک معشوق باد که با آمدنش جانم آرام گرفت؛ او از اشارهها و پیامهای معشوق، مژدههای خوش برایم آورد.
هوش مصنوعی: در جهان هیچ خوشیای را بهتر از این نمیدانم که تو جام شراب را از دست من بگیری و من کام و آرزویم را از تو بگیرم.
هوش مصنوعی: نمیدانم این چه عشقی است که یکباره بنیاد وجودم را از جا کند و این چه سیلی است که سراسر مرا ویران کرد.
هوش مصنوعی: شنیدهام که برای هر شبی روزی در پی آن مقرر شده است، اما نمیدانم شبهای جدایی من کی به روز وصال میرسد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی حال آشفتهٔ مرا بدانی، در میان جمع به آن زلف پریشان معشوق نگاه کن؛ حال من مانند آن پریشان است.
هوش مصنوعی: گویا آن زیباروی شوخ و پریمانند از پرده بیرون آمده است، که همهٔ رازهای پنهان من یکسره آشکار شد؛ دیدن او عشق پنهانم را فاش کرد.
هوش مصنوعی: من هرگز از پیمانشکنی سنگدلان شکایت نمیکنم؛ هرچند بختم سست و ضعیف است، پیمان و وفای من استوار است.
هوش مصنوعی: از درد عشق تو به حال مرگ افتادهام؛ بگو تا کی حالم را نمیپرسی و برای درمانم کوششی نمیکنی؟
هوش مصنوعی: هرچند شایستهٔ حضور در مجلس تو نیستم، اما میتوانی یک شب را در خانهٔ من به صبح برسانی و شب تار مرا با حضورت روشن کنی.
هوش مصنوعی: تنها آرزویم این است که شبی در حال مستی، تو مست از جا برخیزی و در دامن من بنشینی.
هوش مصنوعی: وقتی دامن و گریبان تو را از دست دادم، نمیدانستم که از غم این جدایی تا روز قیامت گریبانم را چاک خواهم زد.
هوش مصنوعی: اگر سلیمان پادشاهیاش را با انگشتری به دست آورد، من به برکت لب سرخ تو، بیآنکه انگشتری داشته باشم، چون سلیمان فرمانروا و کامرواام.
هوش مصنوعی: ای فروغی، کاش به آن ماهروی نامهربان میگفتی که از سر مهربانی به من نگاه کند، زیرا من ستایشگر پادشاهم.
هوش مصنوعی: آن پادشاه، فرمانروای دادگر ناصرالدین شاه بخشنده و دریادل است که دست بلندهمتش میگوید من ابری هستم که گوهر میبارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم
گهی رنجی نهد بر دل گهی بی جان کند جانم
به درد دل شدم خرسند که جز او نیست دلبندم
به رنج تن شدم راضی که جز او نیست جانانم
به بازی گفتمش روزی که دل بر کن کنون از من
[...]
ترا من دوست میدارم ندانم چیست درمانم
نه روی هجر میبینم نه راه وصل میدانم
نپرسی هرگز احوالم نسازی چارهٔ کارم
نه بگذاری که با هرکس بگویم راز پنهانم
دلم بردی و آنگاهی به پندم صبر فرمایی
[...]
درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم
مرا می خواند آن آتش مگر موسی عمرانم
دخلت التیه بالبلوی و ذقت المن و السلوی
چهل سال است چون موسی به گرد این بیابانم
مپرس از کشتی و دریا بیا بنگر عجایبها
[...]
اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
قضای عهدِ ماضی را شبی دستی برافشانم
چنانت دوست میدارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم
دلم صد بار میگوید که چشم از فتنه بر هم نِه
[...]
مرا دیوانه می خوانند و با دیوانه می مانم
ز خود بیگانه می دانند و هم من نیز می دانم
اگر با بت منم اینم وگر در کعبه بنشینم
نه مرد مذهب و دینم نه اهل کفر و ایمانم
چو در بت خانه افتادم ز دیگر خانه آزادم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.