محیط کفا ابر سروران به هر موضع
به یاد نامه تو گردنی برافرازم
اگر ز آب رضای تو بینصیب شوم
ز تاب آتش دل شمعوار بگدازم
به روی عادت میخواستم که چون شعرا
به رسم تهنیت عید مدحتی سازم
ز شرم آن که سزای تو نیست این مدحت
چو جمله برخوانم دیده بر تو اندازم
گرم قبول بود دیده را به شکرانه
زنم ز شادی لبیک و روح دربازم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه تهنیت عیدی است که شاعر برای ممدوحی بخشنده و برتر از دیگر سروران سروده است. شاعر میگوید یاد نامهٔ ممدوح مایهٔ سربلندی اوست و بیبهره ماندن از خشنودیاش او را مانند شمع میگدازد. سپس میگوید به رسم شاعران مدحی برای عید ساخته، ولی آن را سزاوار ممدوح نمیداند و شرمسار است. در پایان میگوید اگر این شعر پذیرفته شود، از شادی جان و چشم خود را فدا خواهد کرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که دستت در بخشندگی چون دریاست و بر سروران برتری داری، من هر جا که باشم با یاد نامهٔ تو سربلند میشوم و به خود میبالم.
هوش مصنوعی: اگر از آب خشنودی تو بیبهره بمانم، از گرمای آتشی که در دل دارم مانند شمع آب میشوم و از میان میروم.
هوش مصنوعی: به رسم معمول میخواستم مانند شاعران دیگر، برای تبریک عید ستایشی در وصف تو بسرایم.
هوش مصنوعی: اما شرم دارم، چون این ستایش شایستهٔ مقام تو نیست؛ پس وقتی همه را برایت میخوانم، با شرمساری به تو چشم میدوزم تا ببینم آن را میپذیری یا نه.
هوش مصنوعی: اگر شعرم پذیرفته شود، به شکرانهٔ آن چشمم را فدا میکنم، از شادی «لبیک» میگویم و جانم را نثار میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجا روم که کمند تو میکشد بازم
ضرورت است که با دیگری نمیسازم
چه میکنم به هوای دگر که مرغ توام
بدین طرف به طرب جان خویش در بازم
کبوتری که ز شهر تو نامهای آرد
[...]
به زخمِ تیرِ ملامت سپر نیندازم
ز رویِ بازی منگر که عشق می بازم
به غیرِ خانه بر انداز هر بنا که نهم
به هرزه بر گذرِ سیل خانه می سازم
خوش است خانه ی ابرو و تختِ پیشانی
[...]
نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم
به مویههایِ غریبانه، قِصه پردازم
به یادِ یار و دیار آنچنان بِگِریَم زار
که از جهان رَه و رسمِ سفر براندازم
من از دیارِ حبیبم نه از بِلاد غریب
[...]
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویههای غریبانه قصه پردازم
به یاد مهدی هادی چنان بگریم زار
که راه و رسم فراق از جهان براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
[...]
چو تار چنگ کند گوشمال غم سازم
چو مرغ رنگ بتنگست بال پروازم
رسید ضعف بجایی که نارساست اگر
کنند کوک بساز خموشی آوازم
ز بس جهان شده خالی ز دوستان صدیق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.