|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو تار چنگ کند گوشمال غم سازم
چو مرغ رنگ بتنگست بال پروازم
رسید ضعف بجایی که نارساست اگر
کنند کوک بساز خموشی آوازم
ز بس جهان شده خالی ز دوستان صدیق
فرامشی بود امروز محرم رازم
بشوق بال و پر افشانی فضای عدم
چو گل همیشه گشاد است بال پروازم
بسان بید موله درین چمن واعظ
ز سرفکندگی خویشتن سرافرازم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تنهایی و غم عمیق خود اشاره می‌کند و از فقدان دوستان واقعی در زندگی گلایه دارد. او در توصیف حال خود، به احساس ناتوانی و ضعف پی می‌بَرد و ناچار است به سکوت و خموشی پناه ببرد. به رغم این درد و گوشمالی که بر او می‌رسد، او همچنان آرزو می‌کند که همچون پرنده‌ای آزاد بال پرواز بگشاید و از زخم‌های دل خویش فارغ شود. در نهایت، شاعر به سرافرازی خود در مواجهه با دشواری‌ها تاکید می‌کند و به نوعی به خودباوری می‌رسد.
هوش مصنوعی: زمانی که تار چنگ به صدا در می‌آید، غم مرا به خاطر می‌آورد. همچون پرنده‌ای که در قفس گرفتار است، آرزوی پرواز دارم.
هوش مصنوعی: ضعف و ناتوانی به جایی رسیده که اگر بخواهند صدا و آهنگ من را تنظیم کنند، دیگر نمی‌توانند.
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه دنیا از دوستان وفادار خالی شده، امروز هیچ کس راز من را نمی‌داند.
هوش مصنوعی: با شوق و رغبت برای پرواز در فضایی که هنوز چیزی وجود ندارد، مثل گلی که همیشه شکوفا است، آماده‌ام تا بال و پر خود را باز کنم و پرواز کنم.
هوش مصنوعی: مثل بید موله در این باغ، من به خاطر افتادگی خودم به اوج و سرافرازی رسیده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
محیط کفا ابر سروران به هر موضع
به یاد نامه تو گردنی برافرازم
اگر ز آب رضای تو بی‌نصیب شوم
ز تاب آتش دل شمع‌وار بگدازم
به روی عادت میخواستم که چون شعرا
[...]
کجا روم که کمند تو می‌کشد بازم
ضرورت است که با دیگری نمی‌سازم
چه می‌کنم به هوای دگر که مرغ توام
بدین طرف به طرب جان خویش در بازم
کبوتری که ز شهر تو نامه‌ای آرد
[...]
به زخمِ تیرِ ملامت سپر نیندازم
ز رویِ بازی منگر که عشق می بازم
به غیرِ خانه بر انداز هر بنا که نهم
به هرزه بر گذرِ سیل خانه می سازم
خوش است خانه ی ابرو و تختِ پیشانی
[...]
نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌هایِ غریبانه، قِصه پردازم
به یادِ یار و دیار آنچنان بِگِریَم زار
که از جهان رَه و رسمِ سفر براندازم
من از دیارِ حبیبم نه از بِلاد غریب
[...]
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویههای غریبانه قصه پردازم
به یاد مهدی هادی چنان بگریم زار
که راه و رسم فراق از جهان براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.