ای کرده مرا ز بس ترحم
در عالم شکر خویشتن گم
خاص آن شکری که واجبم گشت
در سر نه در آن شب گران سم
آن شب که به من رسید جعفر
کآی بیخبر از مقام خود قم
ای ذره برو که رفت خورشید
ای قطره بران که راند قلزم
چون مار مخسب در پی راه
بربند کمر به سان کژدم
چون آتش گرم کرده بشتاب
نه پای شکستهای چو هیزم
اینک بادی به طبع آتش
واینک دیوی به خوی مردم
کز زلزله سمش بریزد
از سنبله سپهر گندم
مهره زده پشت و گاه جستن
باشد فلکش چو مهره بر دم
چون باد بجستم و نشستم
از خاک بر او به صد تنعم
میراندم و فخر میفزودم
زآن مرتبه بر سپهر و انجم
ان شاءلله که وقت هر کوچ
زاین معنی باشدم تبسم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه سپاسنامهای خطاب به ممدوح بخشندهای است که شبی به هنگام کوچ، اسبی تیزرو برای شاعر فرستاده است. شاعر نقل میکند که فرستادهای به نام جعفر شبانه نزد او آمد، او را به برخاستن و همراهی با ممدوح فراخواند و اسب را به او سپرد. سپس در وصف اسب آن را بادی آتشینسرشت و دیوی رام میخواند و از سوار شدن بر آن و فخر فروختن بر آسمان سخن میگوید و در پایان امید دارد که در هر سفری از یاد این بخشش شادمان باشد.
هوش مصنوعی: ای کسی که از بس به من مهربانی کردهای، مرا در دنیای سپاسگزاری از خودت غرق و گم کردهای.
هوش مصنوعی: بهویژه سپاسی که بر من واجب شد، به خاطر آن اسب سنگینسُمی که در آن شب به من بخشیدی.
هوش مصنوعی: آن شب که جعفر نزد من آمد و گفت: ای کسی که از جایگاه خود بیخبری، برخیز.
هوش مصنوعی: ای ذره، تو هم روانه شو، چون خورشید رفته است؛ ای قطره، تو هم روان شو، چون دریا روان شده است. یعنی ممدوح به راه افتاده و تو که پیرو او هستی باید به دنبالش بروی.
هوش مصنوعی: مانند مار سر راه دراز نکش و نخواب؛ مانند کژدم کمر را محکم ببند و آمادهٔ رفتن شو.
هوش مصنوعی: مانند آتشی که گرم و شعلهور شده شتاب کن؛ تو که مثل هیزم پایشکسته و بیحرکت نیستی.
هوش مصنوعی: اینک اسبی برای تو آمده که مانند باد است با سرشت آتش، و مانند دیو تیزرو است اما خویی رام و آدمیوار دارد.
هوش مصنوعی: از لرزشی که سُم این اسب پدید میآورد، گندم از خوشهٔ آسمان (برج سنبله) فرو میریزد.
هوش مصنوعی: پشتش صاف و صیقلی است، و هنگام جهیدن چنان بلند میپرد که آسمان مانند مهرهای بر دُم او به نظر میآید.
هوش مصنوعی: مانند باد از جا جستم و با شادی و آسودگی بسیار از زمین بر پشت آن اسب نشستم.
هوش مصنوعی: اسب را میراندم و به سبب این مقام و نعمت، بر آسمان و ستارگان فخر میفروختم.
هوش مصنوعی: به خواست خدا، هر بار که سفر و کوچ پیش آید، از یاد این بخشش لبخند بر لبم خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از بهر چه این کبود طارم
پر گرد شده است باز و مغتم؟
زیرا که درو خزان به زر آب
بر دشت نبشت سبز مبرم
گشت آب پر از تم و کدر صاف
[...]
آمد رمضان بخیر مقدم
دیشب بسلام خان اعظم
جمشید زمان سکندر وقت
مقصود وجود نسل آدم
ای امر تو چون نفاذ تقدیر
[...]
مرداد مهست سخت خرم
می نوش پیاپی و دمادم
از گردون طبع خاک پر تف
وز باران چشم ابر پر نم
بر دشت لباسهای رو نیست
[...]
ای چهرهٔ تو چراغ عالم
با دیدن تو کجا بود غم
شد خلد به روی تو سرایم
بی روی تو خلد شد جهنم
ای شمسهٔ نیکوان به خوبی
[...]
ای زرین نعل آهنین سم
ای سوسن گوش خیزران دم
ای باد صبا گرفته در گل
با آتش تو چو ساق هیزم
سیر تو به گرد خط ناورد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.