یک زبان دارم و صد شکر تو در یک محفل
علم الله که چنین است حقیقت نه مجاز
که چو سوسن به دعای تو زبان دارم تیز
که چو لاله به ثنای تو دهان دارم باز
مدحتت گفته و زآن یافته مر دولت و عز
خدمتت کرده و زآن داشته صد نعمت و ناز
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک زبان دارم و صد شکر تو در یک محفل
علم الله که چنین است حقیقت نه مجاز
که چو سوسن به دعای تو زبان دارم تیز
که چو لاله به ثنای تو دهان دارم باز
مدحتت گفته و زآن یافته مر دولت و عز
خدمتت کرده و زآن داشته صد نعمت و ناز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ کوتاه مدحی است که شاعر در آن سپاسگزاری بیاندازهٔ خود را از ممدوح بیان میکند. او با تشبیه زبانش به سوسن و دهانش به لاله، خود را همیشه در دعا و ثنای ممدوح میداند و در پایان میگوید که بخت، عزت و نعمتش از مدح و خدمت او به دست آمده است.
هوش مصنوعی: من تنها یک زبان دارم، اما در یک مجلس صدبار از تو سپاس میگویم؛ خدا میداند که این سخن راست و حقیقی است، نه مبالغه و مجاز.
هوش مصنوعی: زیرا مانند سوسن که برگهایش به زبان میماند، زبانم در دعای تو تیز و گویاست و مانند لاله که دهانش باز است، دهانم به ستایش تو گشوده است.
هوش مصنوعی: تو را ستودهام و از این راه به بخت و عزت رسیدهام، و به تو خدمت کردهام و از آن صدها نعمت و آسایش یافتهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد باد آن شب کان شمسه خوبان طراز
بطرب داشت مرا تا بگه بانگ نماز
من و او هر دو بحجره در و می مونس ما
باز کرده در شادی و در حجره فراز
گه بصحبت بر من با بر او بستی عهد
[...]
ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز
روز ناز تو گذشتهاست بدو نیز مناز
ناز دنیا گذرندهست تو را گر به هُشی
سزد ار هیچ نباشد به چنین ناز نیاز
گر بدان ناز تو را باز نیاز است امروز
[...]
نوبهار آمد و آورد گل تازه فراز
می خوشبوی فزار آور و بربط بنواز
ای بلنداختر نامآور، تا چند به کاخ
سوی باغ آی که آمد گه نوروز فراز
بوستان عود همیسوزد، تیمار بسوز
[...]
از غم هجر طراز همه خوبان طراز
زرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
به امید خبر یار و به طمع نظرش
به شبان سیه دیر و به روزان دراز
اگرم گوش بخارد نبرم دست به گوش
[...]
کرهای را که کسی نرم نکردهست، متاز
به جوانی و به زور و هنر خویش مناز
نه همه کار تو دانی، نه همه زور تراست
لنج پر باد مکن بیش و کتف بر مفراز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.