به خدایی که از میان دو حرف

هفت چرخ و چهار طبع انگیخت

بوی کافور و عود و مشک آورد

رنگ طاووس و کبک و زاغ آمیخت

که مرا دست هجر تو بر سر

خاک اندوه و آتش غم بیخت

این چنین کارها زمانه کند

با زمانه نمی‌توان آمیخت