به خدایی که از میان دو حرف
هفت چرخ و چهار طبع انگیخت
بوی کافور و عود و مشک آورد
رنگ طاووس و کبک و زاغ آمیخت
که مرا دست هجر تو بر سر
خاک اندوه و آتش غم بیخت
این چنین کارها زمانه کند
با زمانه نمیتوان آمیخت