|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دی یکی گفت کابن یمین
با کناری شد از میان گروه
گفتمش بنده را دلی باشد
بس لجوج و ملول و بس نستوه
صحبت خلق بی نفاقی نیست
دل نستوهم از نفاق ستوه
جنس من چون نیند تنها ام
در میان جماعت انبوه
گاه با آهوانم اندر دشت
گه قرین پلنگم اندر کوه
ور نداری مصدق این دعوی
خود ببین وز خلق باز پژوه
چون ندارم طمع بر دو قبول
خواه ما راستای و خواه نکوه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابن یمین در این شعر به تبیین حال درونی خود پرداخته و از دل نگران و لجوج خود سخن می‌گوید. او در مواجهه با جمعیت و انسان‌ها، احساس تنهایی و ناامیدی می‌کند و می‌گوید که صحبت با گروه‌های مردم همواره خلوص نیت ندارد. در عین حال، او احساس می‌کند مانند نی‌ایست که در میان مردم تنهاست و sometimes در دل طبیعت با آهوان و در کوهستان با پلنگ‌ها در ارتباط است. او بر این باور است که اگر کسی این ادعا را قبول نداشته باشد، می‌تواند به وضوح شرایط او را مشاهده کند. ابن یمین اشاره دارد که او به دنبال تأیید و پذیرش از دیگران نیست و نمی‌خواهد تحت قضاوت‌های آنها قرار گیرد.
هوش مصنوعی: روزی یکی گفت که جوانی خوش‌چهره و نیکو به نام کابن یمین، با جوانی دیگر از میان گروهی کنار رفت.
هوش مصنوعی: به او گفتم که من انسانی هستم با دلی سرسخت و بی‌تاب و همیشه ناآرام.
هوش مصنوعی: صحبت کردن با مردم بدون ریا و نفاق ممکن نیست و دل من از این نوع نفاق خسته شده است.
هوش مصنوعی: من مانند نی هستم؛ وقتی تنها می‌شوم، در میان جمعیت بزرگ دیگران احساس جدایی و تنهایی می‌کنم.
هوش مصنوعی: گاهی در دشت با آهوان سپری می‌کنم و گاهی در کوه با پلنگ‌ها هم‌نشین می‌شوم.
هوش مصنوعی: اگر دلیلی برای ادعایت نداری، به خودت نگاهی بینداز و از مردم نیز کمک بگیر.
هوش مصنوعی: زیرا من به هیچ چیز امیدی ندارم، خواه مرا بپذیری و خواه سرزنشم کنی، مهم نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علم داری به حلم باش چو کوه
مشو از نائبات دهر ستوه
از خلایق که گشته بود انبوه
بی‌عمارت نه دشت ماند و نه کوه
ز کلوخ و ز سنگ وزکه و کوه
از همه چیزها گروه گروه
آسمان گشت و کوکبی انبوه
آسیابان بر آب بلیان کوه
بینوائی و حفظ ناموسم
کرد فرد از جماعتی انبوه
نکشم همچو ماکیان خواری
از پی دانه در میان گروه
جای گیرم چو کبک در کهسار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.