|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرا هست در خم می خوشگوار
نهاده ز بهر ندیم کریم
حریفم چو من باید اندر هنر
خردمند و آزاده خوی و حلیم
خورده باده تنها گر از دور چرخ
بدستم نیفتد ازاینسان ندیم
اگر با حریفان نا اهل می
ننوشم ملامت مکن ای حکیم
من از می پرستم نیاید دریغ
ولی صحبت آید دریغ از لئیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق به می و باده اشاره می‌کند و از اهمیت نوشیدن در جمع دوستان نکته می‌زند. او به این نکته می‌پردازد که باید در انتخاب حریفان و دوستان خود دقت کند و از همراهی با نااهلان پرهیز کند. شاعر خود را پرستندهٔ می می‌داند و از این که در جمع شایسته‌ای قرار نگرفته ناراحت است، اما از نوشیدن باده بدون همراهی با دوستان خوب نه تنها پشیمان نیست بلکه آن را یک لذت می‌داند.
هوش مصنوعی: من در سرمستی شراب خوشبو، به خاطر رفیق عزیزم، نوشیدنی را نگاه داشته‌ام.
هوش مصنوعی: حریف من باید مانند من در رشته هنر، فردی خردمند، آزاداندیش، با اخلاق و صبور باشد.
هوش مصنوعی: اگر به تنهایی شرابی بنوشم و از دور چرخ یا تقدیر به من نرسد، دیگر اینگونه دوستانی در کنارم نخواهند بود.
هوش مصنوعی: اگر با افراد ناتوان و بی‌خبر از هنر، هم‌نشینی نمی‌کنم، بر من خرده مگیر ای دانشمند.
هوش مصنوعی: من از نوشیدن شراب لذت می‌برم و هیچ ناراحتی‌ای در این موضوع نیست، ولی صحبت کردن درباره آدم‌های پست و بی‌مایه برایم خوشایند نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ببخشیدشان بی‌کران زر و سیم
چو آرامش آمد به هنگام بیم
معطر کنِ باد عنبر نسیم
نظام‌آور کار در یتیم
دَم پادشاهان امیدست و بیم
یکی را سموم و دگر را نسیم
بیا تا به صحرای توران شویم
دو روزه بر آن بوم صیدی کنیم
بدواره نامی که کردش دو نیم
دل شاه ارژنگ شد پر ز بیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.