منم ابن یمین که مرکب نطق
چون بقصد کسی برانگیزم
بزبان چو آب و آتش خویش
آتش از آب کوثر انگیزم
داورانرا برآورم بر داو
وز سر داو داور انگیزم
چون زند موج بحر طبعم ازو
بصدف در و گوهر انگیزم
وز برای غذای طوطی جان
از نی خامه شکر انگیزم
گربدی بینم از کس ار نیکی
زودش از طبع کیفر انگیزم
وز پی شهسوار هر صیتی
مرکب از باد صرصر انگیزم


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابن یمین در این شعر به معرفی خود و تواناییهایش میپردازد. او با تصاویری گویای زبانی پرقدرت و هنرمندانه که شبیه آب و آتش است، تواناییاش در بیان حقایق و ایجاد تأثیرات عمیق را به نمایش میگذارد. شاعر همچنین در تلاش است تا داوران را به قضاوت برانگیزد و از طبع خود برای تولید گوهرهای فکری و هنری بهره ببرد. او به طرز شاعرانهای به تأثیرات خوب و بد اشاره کرده و در نهایت وعده میدهد که با شجاعت به صیانت از زیباییهای کلامش بپردازد.
هوش مصنوعی: من ابن یمین هستم که قدرت بیانم را به گونهای میکشم که گویی به نیت کسی دیگر به حرکت درمیآید.
هوش مصنوعی: با زبان خود مانند آب و آتش رفتار میکنم و از آب کوثر، آتش و شوق را به وجود میآورم.
هوش مصنوعی: من به داوران شکایت میبرم و از دلایل و شواهدی استفاده میکنم تا حقایق را روشن کنم و آنها را به قضاوت وادار کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که امواج دریا در دلم بهوجود میآید، از آن صدف و جواهرات ساخته میشود.
هوش مصنوعی: برای غذای طوطی، جانم را از نی خامه شکر میسازم.
هوش مصنوعی: اگر بدیای از کسی ببینم، هرگاه که نیکیای از او به طبیعتش بروز کند، او را مجازات نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: من به دنبال فرماندهای هستم که بر آن بادهای تند بدم، یعنی به او کمک کنم تا سریعتر و قویتر حرکت کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.