لعل شیرین تو پیرایه در عدن است
زلف پر چین تو سرمایه مشک ختن است
سرو تا بنده بالای تو شد از دل پاک
بر زبان همه آزادی سرو چمن است
بر زنخدان تو چاهیست که دل یوسف اوست
جانم اندر غم او ساکن بیت الحزن است
گر نبندد کمر آن ماه سرافراز بناز
ور نگوید سخن آن پسته که شور زمن است
بچه دانند که دلدار مرا هست میان
بچه معلوم توان کرد که او را دهن است
لطف آنخال سیاه و رخ چون ماهش بین
نقطه عنبر تر بر ورق نسترن است
نیست ممکن که ازو صبر کنم ز آنک مرا
نور در چشم و فرح در دل و جان در بدن است
حاصل از زلف وی این دارد و بس ابن یمین
که دل آشفته و سرگشته و با صد شکن است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: لب، زلف، قامت، چاه زنخدان، کمر باریک، دهان کوچک و خال سیاه او یکبهیک با تصویرهایی چون مروارید، مشک، سرو، یوسف در چاه و عنبر بر نسترن ستوده میشود. شاعر سپس میگوید بی او صبر ممکن نیست، چون او روشنی چشم و جان تن اوست. در پایان، ابن یمین تنها حاصل خود از زلف یار را دلی آشفته و پرشکن مانند همان زلف میداند.
هوش مصنوعی: لب سرخ و شیرین تو زیور و آرایش مروارید عدن است و زلف پرپیچوتاب تو سرمایهٔ مشک ختن است؛ یعنی لبت از مروارید زیباتر و زلفت از مشک خوشبوتر است.
هوش مصنوعی: از وقتی سرو با دلی پاک بندهٔ قامت تو شده، همه از آزادی سرو باغ سخن میگویند؛ یعنی بندگی قامت تو مایهٔ آزادگی است.
هوش مصنوعی: بر چانهٔ تو چاهی است که دل من مانند یوسف در آن افتاده است و جانم در غم آن دل، مانند یعقوب، در خانهٔ اندوه نشسته است.
هوش مصنوعی: اگر آن یار ماهروی سربلند با ناز کمربند نبندد و اگر آن دهان پستهمانند که مایهٔ شور و غوغای روزگار است سخن نگوید،
هوش مصنوعی: از کجا میفهمند که دلبر من کمر دارد و چگونه میتوان دانست که دهان دارد؟ یعنی کمر و دهانش چنان باریک و کوچک است که جز با کمربند و سخن گفتن دیده نمیشود.
هوش مصنوعی: زیبایی آن خال سیاه و چهرهٔ ماهمانندش را ببین؛ گویی نقطهای از عنبر تازه بر برگ گل نسترن نشسته است.
هوش مصنوعی: ممکن نیست که از او دوری کنم و صبر داشته باشم، زیرا او برای من روشنی چشم، شادی دل و جان تن است.
هوش مصنوعی: ابن یمین از زلف یار تنها این بهره را دارد که دلش مانند آن زلف آشفته و سرگردان و پر از پیچ و شکن شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باد صبح است که مشاطه جعد چمن است
یا دم عیسی پیوند نسیم سمن است
نکهت نافه مشگ است نه نافه است نه مشگ
اثر آه جگر سوخته ای همچو من است
نفس سرد گرم رو از بهر چراست؟
[...]
یارب این بوی خوش سنبل و گل با سمن است
یا نسیمی ز سر چار سوی یاسمن است
یا بخور کله تافته شمشاد است
با بخار رخ افروخته نسترن است
مگر این موسم خندیدن باغ ارم است
[...]
دوش آمد بَرِ من آنکه شب افروز منست
آمدن باری اگر در دو جهان آمدنست
آنکه سرسبزی خاکست و گهربخش فلک
چاشنی بخش وطنهاست اگر بیوطنست
در کف عقل نهد شمع که بِستان و بیا
[...]
یا رب این نکهت جانپرور مشک ختن است
یا دم غالیه زلف دلارام من است
نفس روح فزا میدمد از طرف چمن
یا صبا لخلخه جنبان گل و یاسمن است
این چه باد است که برخاست بفراشی باغ
[...]
تا ز مشک ختنت، دایره بر نسترن است
سبزهٔ خط تو آرایش برگ سمن است
از دل مشک و سمن گرد برآورد، زرشک
گرد مشک تو که برگرد گل و نسترن است
زره جعد تو را حلقه مشکین گره است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.