|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شراب عشق چون در جام کردند
خرد را مست و بی آرام کردند
چه با لذت میی بود آنکه گوئی
ز میگون لعل جانان وام کردند
چو نام دلبر از مطرب شنیدند
بکلی ترک ننگ و نام کردند
ز عشقش دست بر دنیا فشاندند
دو عالم را بزیر گام کردند
بماند از رشک دست سرو بر سر
چو یاد سرو سیم اندام کردند
غلام آن رخ و زلفم که گوئی
سحر را همنشین با شام کردند
سرشک همچو لعل و روی چون زر
ز حالم خلق را اعلام کردند
کشید ابن یمین بر یاد لعلش
نخستین باده کاندر جام کردند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حالات و احساسات ناشی از عشق می‌پردازد. او می‌گوید که شراب عشق خرد را مست کرده و انسان‌ها را از دنیا دور می‌کند. با یاد دلبر، همه چیز را رها کرده و زندگی را فدای عشق می‌کنند. عشق او چنان شگفت‌انگیز است که از زیبایی و زرق و برق آن دنیا را زیر پای خود می‌گذارند. شاعر در نهایت به زیبایی‌های معشوق خود اشاره می‌کند و حال و هوای عشق را با تصاویری از رنگ و زیبایی توصیف می‌کند.
هوش مصنوعی: عشق مانند شرابی است که وقتی در جام ریخته می‌شود، عقل را سرمست و بی‌قرار می‌کند.
هوش مصنوعی: چه لذتی دارد زمانی که بگویی، از لعل جانان، به مانند شراب میگون، بامدادان وام گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: وقتی نام معشوق را از نوازنده شنیدند، به طور کامل از شرم و عیب‌جویی گذشتند و تنها به یاد او مشغول شدند.
هوش مصنوعی: از عشق او، عالمی که در دست داشتند را رها کردند و زمین و آسمان را زیر پای خود قرار دادند.
هوش مصنوعی: به خاطر حسادت، دستان سرو بر سر باقی ماندند، زیرا به یاد آنکه قامت زیبا و خوش‌فرم را به وجود آوردند.
هوش مصنوعی: من بنده‌ی آن چهره و موهایی هستم که گویی سحر را با شب همنشین کرده‌اند.
هوش مصنوعی: چشم‌هایم مانند مروارید می‌بارند و صورتم به مانند طلاست، از وضع من دیگران مطلع شدند.
هوش مصنوعی: ابن یمین به یاد لعل محبوبش، اولین جرعه‌ای را نوشید که در جام ریخته شده بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ترا ایشان چنین خودکام کردند
ز خودکامی ترا بدنام کردند
در آن بخشش که رحمت عام کردند
دو صاحب را محمد نام کردند
ترا انسان کامل نام کردند
میان سالکانت جام کردند
نخستین باده کاندر جام کردند
ز چشم مست ساقی وام کردند
چو باخود یافتند اهل طرب را
شراب بیخودی در جام کردند
لب میگون جانان جام در داد
[...]
همه دود جهنم وام کردند
سیه شد عالم و شب نام کردند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.