به وقت فصل بهار از چمن مکن اعراض
جهان ز لاله و گل بین به رنگ و بوی ریاض
میان حوضهٔ چشمم ز خون برست گیاه
چنانکه لالهٔ سیراب بر کنار حیاض
شمامه ی سر زلفت که شام رعناییست
چو باد صبح فرح بخش و دافع الاَمراض
ز هر خیال و تصور که غیر دوست بود
ضمیر صافی ابن حسام شد مرتاض
مرا ز کعبه و بتخانه کوی اوست غرض
همین وسیله تمامم ز جملگی اعراض



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با دعوت به تماشای چمن در بهار آغاز میکند و اشک خونین خود را به لالهای بر کنار حوض مانند میکند. سپس بوی زلف یار را چون نسیم صبح شفابخش میخواند. در پایان میگوید دلش با ریاضت از هر اندیشهای جز دوست پاک شده و از کعبه و بتخانه جز کوی یار مقصودی ندارد.
هوش مصنوعی: در فصل بهار از باغ و چمن روی برمگردان؛ ببین که جهان از لاله و گل در رنگ و بو مانند باغهای بهشت شده است.
هوش مصنوعی: از بس در چشمم خون گریستهام، در حوضچهٔ چشمم گیاه رسته است؛ همانگونه که لالهٔ پرآب و شاداب بر کنارهٔ حوضها میروید. اشک خونین شاعر به لالهٔ سرخ تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: بوی خوش سر زلف تو، که مانند شامی از زیبایی و دلربایی است، همچون نسیم صبحگاهی شادیبخش است و بیماریها را دور میکند.
هوش مصنوعی: دل پاک ابن حسام با ریاضت از هر خیال و اندیشهای که جز یاد دوست باشد پاک و دور شده است.
هوش مصنوعی: مقصود من از کعبه و بتخانه فقط کوی یار است؛ همین یک وسیله از میان همهٔ خواستهها و مقصودها برای من بس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو
برسم طعنه توان گفت ابر را فیاض
توئیکه لازم ذاتی بود جواهر را
بعهد بخشش عامت زوال چون اعراض
ز همت تو که قانون جود اساس نهاد
[...]
کجا کنند به تیغ از تو عاشقان اعراض
ز شمع باری پروانه کی برد مقراض
بیا که بر تو کم عرض سوز و در نهان
که از طبیب نپوشند خستگان امراض
به لعل و در نکند نسبت آن لب و دندان
[...]
ز جور مطبخیان کی ز نان کنم اعراض
که مهر نان نتواند برید، صد مقراض
دلم به گوشه مطبخ چنان گرفته است قرار
که فارغ است ز جنت درین زمان ریاض
چو یافتم ته نان، نانخورش طلب کردم
[...]
چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض
به قول پیر مغان واجب است ازو اعراض
تمام فیض بود باده خاصه از کف یار
مدام فیض رسان باد آن کف فیاض
ز جوهر می و کیفیتش وقوف نیافت
[...]
نه خانقاه نشین می شویم و نی مرتاض
که می فروش کریم است و جام می فیاض
جز این ادیب نگوید به ما که چون طفلان
روان کنید سواد و سیه کنید بیاض
درازی شب ما گو به هر دم افزون شو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.