روا نباشد اگر گویمت که مه روئی
تو آفتابی وپرتو دهنده اوئی
به سیر باغ وگلستان چه حاجت است تو را
که سروقامت وگلچهر ویاسمین بوئی
پی شکستن دلها چوشیر غژمانی
اگر چه گاه نگه چون رمیده آهوئی
به خاک پای تودادیم آبر بر باد
ز بسکه تندمزاجی وآتشی خوئی
مگر نه سروکند جا کنار جوی چرا
توسروقد زکنارم کناره میجوئی
پی سراغ توخلقی زچار جانب ومن
همی چومی نگرم جلوه گر ز شش سوئی
کسی که ازکف اودل نبرده ای نبود
زچشم مست عجب دلفریب جادوئی
به روزمعرکه ای دوست در بردشمن
تو را چه حاجت جوشن که خود زره موئی
لب تو زآن شده شیرین که چون بلنداقبال
مدام معتمدالدوله را ثناگوئی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: او را از ماه برتر و خورشیدِ نوربخش ماه میداند و قامت و چهره و بوی او را از باغ بینیاز میشمارد. شاعر از تندخویی و دوری معشوق گله میکند و او را در دلربایی جادوگر و در نبرد بینیاز از زره میخواند. در بیت پایانی به مدح گریز میزند و شیرینی لب معشوق را نتیجهٔ ثناگویی معتمدالدوله، همانند خود بلنداقبال، میداند.
هوش مصنوعی: درست نیست که تو را ماهرو بخوانم؛ تو خود خورشیدی و ماه نورش را از تو میگیرد.
هوش مصنوعی: تو را چه نیازی به گردش در باغ و گلستان است، وقتی خودت قامتی چون سرو، چهرهای چون گل و بویی چون یاسمن داری.
هوش مصنوعی: برای شکستن دلها مانند شیری خشمگین و غرّانی، هرچند هنگام نگاه کردن به آهوی رمیده میمانی.
هوش مصنوعی: از بس تندمزاج و آتشینخویی، آبروی خود را در خاک پای تو بر باد دادیم. شاعر در این بیت چهار عنصر خاک و آب و باد و آتش را کنار هم آورده است.
هوش مصنوعی: مگر نه این است که سرو کنار جوی جای میگیرد؟ پس چرا تو که قامتی چون سرو داری از کنار من دوری میکنی؛ یعنی کنار من از اشک چشمم جوی است و جای تو همینجاست.
هوش مصنوعی: مردم از چهار سو در جستوجوی تو هستند، اما من هرگاه مینگرم تو را از هر شش سو آشکار و جلوهگر میبینم.
هوش مصنوعی: کسی نیست که دلش را از دستش نربوده باشی؛ با آن چشم مست، شگفت جادوگری دلفریب هستی.
هوش مصنوعی: ای دوست، در روز نبرد و رویارویی با دشمن تو را چه نیاز به جوشن است، وقتی موی پرچین تو خود مانند زره است.
هوش مصنوعی: لب تو از آن رو شیرین شده که تو هم مانند بلنداقبال پیوسته معتمدالدوله را ستایش میکنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوات بودی عمری به پیش هر قلمی
به گاه شاهدی و کودکی و نیکوئی
شدی بزرگ به کار قلم شدی مشغول
سرت برند یکی کودک از هنرجوئی
دوات نیستی اکنون قلم شدی زیراک
[...]
چه جرم رفت که با ما سخن نمیگویی
جنایت از طرف ماست یا تو بدخویی
تو از نبات گرو بردهای به شیرینی
به اتفاق ولیکن نبات خودرویی
هزار جان به ارادت تو را همیجویند
[...]
خوش است عالم آزادگی و خوش خویی
بدین مقام درآ گر بهشت می جویی
اگر تو آینه ی روی دوست دریابی
به روی آینه بنگر که چون نکورویی
کدام جامِ جم آنجا که سینه ی صافی ست
[...]
کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی
سزد که نو کند اکنون لباس دلجویی
چه آبروست که حسن از رخ تو می بارد
به وقت صبح که روی چو ماه می شویی
جز از تو روی کسی را نکو نمی بینم
[...]
تو شمع مجلس انسی و از صفا همه رویی
سر از برای چه تابی ز ما نهان به چه رویی؟
هزار دیده چو پروانه بر جمال تو عاشق
غلام دولت آنم که شمع مجلس اویی
منم ز شوق ز دیوانه تا تو سلسله زلفی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.