از چیست ترشرویی؟ بهر چه تلخ گویی؟
اندر شکستن عهد تا کی بهانه جویی
کردی سیاه روزم از بس سیاه چشمی
کردی سیاه بختم از بس سیاه مویی
گر درد داری از من درمان چرا نخواهی؟
ور غم تو راست در دل با من چرا نگویی؟
هرچند تندخویی در عهد و مهر کندی
مریخی از طبیعت با اینکه ماهرویی
حورت اگر بگویم هستی نکوتر از وی
غلمانت ار بخوانم صد باره به از اویی
عمری بود که با من باشد بدی شعارت
بد هم نکوست از تو از بس همی نکویی
مشکل که کردی ای دل چون من بلنداقبال
زیرا که گاه بیگاه در قید آرزویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از ترشرویی، تلخگویی و پیمانشکنی معشوق گله میکند و چشم و موی سیاه او را مایهٔ سیهروزی خود میداند. معشوق را تندخو اما در وفا سست، ماهرو اما مریخسرشت، و زیباتر از حور و غلمان توصیف میکند و میگوید از بس زیباست بدیاش هم نیکوست. در بیت پایانی با بازی با تخلص خود، به دلش میگوید تا گرفتار آرزوست به نیکبختی نمیرسد.
هوش مصنوعی: شاعر از معشوق میپرسد چرا ترشرو است و چرا سخن تلخ میگوید، و تا کی برای شکستن پیمان بهانه میتراشد.
هوش مصنوعی: چشمان سیاه تو روزگارم را تیره کرد و موی سیاهت بختم را سیاه ساخت. بازی با واژهٔ «سیاه» زیبایی معشوق را مایهٔ بدبختی عاشق نشان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر از من دردی داری، چرا درمانش را از من نمیخواهی؟ و اگر در دلت غمی هست، چرا آن را با من در میان نمیگذاری؟
هوش مصنوعی: با آنکه تندخو هستی، در وفای به عهد و مهربانی کُند و سستی. با اینکه چهرهات چون ماه است، سرشتت مانند مریخ جنگجو و خونریز است.
هوش مصنوعی: اگر تو را حور بهشتی بخوانم، از او زیباتری، و اگر غلمان بهشت بنامم، صد بار از او بهتری.
هوش مصنوعی: عمری است که بدی کردن با من شیوهٔ همیشگی توست، اما چون بسیار زیبا و نیکویی، بدیات هم در نظر من نیک است.
هوش مصنوعی: شاعر به دل خود میگوید: ای دل، دشوار است که مانند من بلنداقبال و نیکبخت شوی، زیرا گاه و بیگاه گرفتار بند آرزو هستی. «بلنداقبال» تخلص شاعر است و در معنای نیکبختی نیز به کار رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکویی
بدخو چرا شدستی آخر مرا نگویی
در نیکویی تمامی در بدخویی بغایت
یارب چه چشم زخمست خوبیت را نکویی
گه دوستی نمایی گه دشمنی فزایی
[...]
ای طره های خوبان از نافه تو بویی
هژه هزار عالم در عرصه تو گویی
چون شمع جمله دادی پروانه غمت را
وانگه ز تو ندیده پروانه هیچ رویی
حسن هزار لیلی از گلبن تو رنگی
[...]
ای آفتاب رویت از غایت نکویی
افزون ز هرچه دانی برتر ز هرچه گویی
گر نیکویی رویت یک ذره رخ نماید
دو کون مست گردد از غایت نکویی
یارب چه آفتابی کاندر دو کون هرگز
[...]
ای طرههای خوبان، از نافهٔ تو بویی
هجدههزار عالم، در عرصهٔ تو گویی
چون شمع، جمله رویی در بزمگاه دلها
وانگه ز تو ندیده، پروانه هیچ رویی
ای دست غیرت تو، در چارسوی عشقت
[...]
ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟
وی بوی مهربانی، وه از کدام بویی؟
گر چه غمت به خونم تعویذ می نویسد
تعویذ جانت سازم، ای آیت نکویی
پنهان مشو ز دلها، آتش زن آشکارا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.