تا که خود را ز بر دوست جدا میبینم
مبتلای غم و در بند بلا میبینم
دل و جانم اگر از عشق فنا شد، غم نیست
که بقای همه را من به فنا میبینم
میندانم به حقیقت که چه باشد در عشق
که از او رابطهٔ شاه و گدا میبینم
سر مویی ز طبیبان نکشم منت از آنک
درد خود را به لب یار دوا میبینم
پادشاهی کنم ار سایه به سر افکندم
زلف او را به صفت پرّ هما میبینم
به خدا ذرهای از پرتو روی مه ماست
این همه نور که با مهر سما میبینم
هر کجا مینگرم پرتو نور رخ اوست
از چراغ دل و دیده چه ضیا میبینم
کی کجا کس ز دم عیسی روح الله دید
فیضهایی که من از باد صبا میبینم
دوش وقت سحر آورد مرا مژده و گفت
دلبرت را به سر صلح و صفا میبینم
گفتمش یار کجا بود و چه فرمود مگر
که تو را این همه با فرّ و بها میبینم
گفت میگفت مرا هست بلنداقبالی
که نوازم گرش از وصل روا میبینم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از جدایی دوست مینالد و فنا در عشق را مایهٔ بقا، و لب یار را داروی درد خود میداند. سپس زلف و چهرهٔ یار را برتر از بال هما و نور خورشید میستاید. در پایان، باد صبا مژده میآورد که یار سر آشتی دارد و از عاشق بلنداقبال خود یاد کرده است. تخلص شاعر در بیت آخر به معنای «خوشبخت» نیز به کار رفته است.
هوش مصنوعی: از وقتی که خود را از کنار دوست جدا میبینم، خود را گرفتار غم و اسیر بلا مییابم.
هوش مصنوعی: اگر دل و جانم در راه عشق نابود شود، غمی نیست، زیرا من ماندگاری همه را در فنا شدن میبینم. یعنی فنا در عشق مایهٔ بقای حقیقی است.
هوش مصنوعی: بهراستی نمیدانم در عشق چه رازی هست که بهسبب آن میان شاه و گدا پیوند و رابطه میبینم. عشق فاصلهٔ شاه و گدا را از میان برمیدارد.
هوش مصنوعی: به اندازهٔ سر مویی هم منت پزشکان را نمیکشم، زیرا داروی درد خود را در لب یار میبینم.
هوش مصنوعی: زلف یار را مانند بال هما میبینم. اگر سایهٔ آن را بر سرم بیفکنم، به پادشاهی میرسم، چنانکه سایهٔ هما را مایهٔ شاهی میدانستند.
هوش مصنوعی: به خدا سوگند، این همه نوری که در خورشید آسمان میبینم، تنها ذرهای از پرتو چهرهٔ ماهمانند یار ماست.
هوش مصنوعی: به هر جا نگاه میکنم، پرتو نور چهرهٔ اوست. از چراغ دل و چشمم چه روشنایی شگفتی میبینم.
هوش مصنوعی: کی و کجا کسی از دم زندهکنندهٔ عیسی روحالله چنین فیضهایی دید که من از باد صبا میبینم؟
هوش مصنوعی: دیشب سحرگاه باد صبا برایم مژده آورد و گفت: دلبرت را آمادهٔ آشتی و یکرنگی میبینم.
هوش مصنوعی: به صبا گفتم: یار کجا بود و چه گفت که تو را اینچنین باشکوه و درخشان میبینم؟
هوش مصنوعی: صبا گفت: یار میگفت عاشقی بلنداقبال دارم که اگر وصال را برایش روا بدانم، او را مینوازم. «بلنداقبال» هم تخلص شاعر است و هم به معنای «خوشبخت» است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در خراباتِ مُغان نورِ خدا میبینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا میبینم
جلوه بر من مفروش ای مَلِکُالْحاج که تو
خانه میبینی و من خانهخدا میبینم
خواهم از زلفِ بُتان نافهگشایی کردن
[...]
نظری میکنم و وجه خدا میبینم
روی آن دلبر بیروی و ریا میبینم
بر جمالش همگی صورت جان مینگرم
وز کمالش همه تن لطف و وفا میبینم
نه به خود مینگرم صنع خدا تا دانی
[...]
پرتو روی تو از روی صفا میبینم
مردم چشم تو در عین حیا میبینم
در لبت مینگرم، جوهر جان مییابم
در رخت مینگرم، صنع خدا میبینم
شام گیسوی تو یا ملک ختن مینگرم؟
[...]
باز در دیر بتی عشوهنما میبینم
کاهل دین را ز وی آشوب و بلا میبینم
زاهدا منع مکن چون نگرم در رخ او
عیبِ این چیست که در صُنع خدا میبینم
من و مایی نبود در رَهِ وحدت هُش دار
[...]
جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو
خانه میبینی و من خانه خدا میبینم
نیست در دایره یک نقطه خلاف از کم و بیش
که من این مسأله بی چون و چرا میبینم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.