سرو بهار جلوه قد دلستان کیست
پیغام فتنه، برق نگاه نهان کیست
نگذشته‌ست اگر ز دلم لشکر غمت
داغ جگر، نشان پی کاروان کیست
اندیشه‌ها به حسرت تحقیق آب شد
یارب سخن نزاکت موی میان کیست
از تیشه برد سعی نفس‌گوی جان‌کنی
این بیستون اثر دل نامهربان‌کیست
عمری به پیچ و تاب سیهروزی‌ام گذشت
بختم غبار طرهٔ عنبر فشان کیست
سرگرم خوش‌خرامی ناز است ناوکت
این مغز فتنه، کوچه‌رو استخوان کیست
فریاد ما به چشم سیاهت نمی‌رسد
باب دکان سرمه‌فروشان، فغان کیست
بگذارتا به عجز؟؟ بنالیم وخون شویم
جرأت‌فروش عرض محبت، زبان کیست
در هر کجا ز مشت خس ما نشان دهند
آتش زن و بسوز، مپرس آشیان کیست
صندل‌فروش ناصیهٔ عزتم چو صبح
گرد به باد رفته‌ام از آستان کیست
بیدل اگر نه طبع تو مشاطگی کند
آیینه‌دار شاهد معنی بیان کیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با حسرت و اندوه، به دردهای عاشقانه و جست‌وجوی معشوق می‌پردازد. او از جذابیت و زیبایی معشوق می‌گوید و از چشمانش که حامل پیام عشق و فتنه است، یاد می‌کند. در بیان غم و اندوه خود، به یادآوری نشانه‌های عشق و دلبستگی اشاره کرده و زبانش از بیداد دل به فریاد آمده است. شاعر در نهایت به این نکته می‌رسد که اگر خویش را در شعر و بیان هنر به شکلی مطلوب درآورد، می‌تواند آینه‌دار معانی عمیق عشق باشد.
هوش مصنوعی: سرو بهاری که زیبایی‌اش دل‌فریب است، چه کسی است؟ و آن نگاه پنهانی که همچون برق فتنه‌آور می‌درخشد، متعلق به کیست؟
هوش مصنوعی: اگر از دل من داغ غم تو رفته باشد، نشان از کدام کاروان است؟
هوش مصنوعی: افکار و تفکرات من به شدت تحت تأثیر کاوش و جستجو قرار گرفته و به نوعی احساس پشیمانی می‌کنم. اکنون می‌خواهم بدانم که خوب صحبت کردن و ارائه کلمات مناسب، چه کسی را به یاد می‌آورد.
هوش مصنوعی: تلاش های سخت نفس، به مانند تیشه‌ای است که بر سنگسار بیستون تأثیر می‌گذارد، اما دل نامهربان چه کسی است که این تأثیرات را نادیده می‌گیرد؟
هوش مصنوعی: عمرم در گرد و غباری که بر سرنوشت تیره‌ام نشسته، سپری شده است. حالا می‌خواهم بدانم طلیعۀ خوش‌اقبالی که در دل موهای خوشبو و عطری وجود دارد، از کیست؟
هوش مصنوعی: تو در حال لذت بردن از دل‌راجی و زیبایی هستی، اما در این میان باید بدانیم که این جریانات فریبنده تنها ظاهری زیبا دارند و در باطن خود تهدیدهایی را پنهان کرده‌اند. در نهایت، واقعیت‌ها و چالش‌های اساسی وجود دارند که نباید آنها را نادیده گرفت.
هوش مصنوعی: ناله و فریاد ما به نگاه زیبای تو نمی‌رسد؛ در این دنیای پر از زرق و برق، چه کسی صدای ما را می‌شنود؟
هوش مصنوعی: اجازه بده تا با تسلیم و ناتوانی به فریاد بزنیم و از درد و رنج خود بگوییم. اما آیا کسی جرات دارد که عشق و محبت را بیان کند و از آن صحبت کند؟
هوش مصنوعی: هر جا نشانه‌ای از ما ببیند، آتش بزن و بسوزان، اصلاً نپرس که صاحب این مکان کیست.
هوش مصنوعی: من به مانند صبحی که در باد پخش می‌شود، از درگاه عزت و احترامم دور افتاده‌ام. حالا دیگر اگر کسی بخواهد، نمی‌تواند نشانی از من بیابد.
هوش مصنوعی: اگر استعداد تو به گونه‌ای نیست که زیبایی‌های معنا را به نمایش بگذارد، پس چه کسی می‌تواند آن را به خوبی نمایان کند؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یارب، که این درخت گل از بوستان کیست
وین غنچه شکر شکن از نقلدان کیست
باز آن پسر که می گذرد از کدام کوست
باز آن بلا که می رسد از بهر جان کیست
از خون نشان تازه همی بینمش به لب
[...]
گفتی از آن ماست دلت جان از آن کیست
اینجا نگر که داغ که آنجا نشان کیست
تن خاک شد بر آن در و هرگز به کوی تو
یک شب سگی نگفت که این استخوان کیست
باری مرا به حسرت درد نو سوخت جان
[...]
یارب که آن درخت گل از گلستان کیست
وان پسته شکر شکن از نقلدان کیست
باز این قماشهای نفیس ازدکان کیست
وین طرفه رختهای نواز جامه دان کیست
از پوشیم بتاب و ببندم ز پیش بند
[...]
این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟
نخل کدام گلشن و سرو روان کیست؟
باز این نهال تازه، که سر می کشد بناز
سرو کشیده قامت نازک میان کیست؟
ای دل، ز تیر ابروی پر فتنه اش منال
[...]
یارب مه مسافر من همزبان کیست ؟
با او که شد حریف و کنون همعنان کیست ؟
ماهی که چرخ ساخت به دستان ز من جدا
تا با که ، دوست گشته و همداستان کیست ؟
تا همچو ماه خیمه به سر منزل که زد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.