|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی کوتاه دربارهٔ داغ عشق و لحظهٔ جدایی است. شاعر میگوید آرزوی معشوق حتی پس از مرگ هم از دلش بیرون نمیرود و عاشق کشتهشده هنوز حسرت زخمی دیگر از قاتلش را دارد. سپس صحنهٔ رفتن کجاوهٔ یار را تصویر میکند: اشک فراوان عاشق راه را گلآلود کرده است. همین گل از یک سو او را از نشستن گرد کجاوه بر چهرهاش محروم میکند و از سوی دیگر کجاوه را از رفتن بازمیدارد و از این رو مایهٔ شادی اوست.
هوش مصنوعی: داغ آرزوی تو بهسختی از دلم پاک میشود؛ حتی پس از مرگ هم بعید است این داغ از دلم برود.
هوش مصنوعی: وای به حال کشتهای که قاتلش برود و او هنوز در دل حسرت زخمی دیگر از دست او را داشته باشد. عاشق از معشوقِ ستمگر سیر نمیشود و آرزوی زخم بیشتر دارد.
هوش مصنوعی: از این غم میگریم و ناله میکنم که چون از اشک من راه گلآلود شده و شتر در گل فرو میرود، دیگر گرد کجاوهٔ یار بر چهرهام نمینشیند؛ یعنی حتی از این یادگار ناچیز هم محروم شدهام.
هوش مصنوعی: آن گریهای مایهٔ شادی و روشنی چشم است که هنگام وداع راه را گلآلود کرد و نگذاشت کجاوهٔ یار برود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود
وآن چنان پای گرفتهست که مشکل برود
دلی از سنگ بباید به سر راه وداع
تا تحمل کند آن روز که محمل برود
چشم حسرت به سر اشک فرو میگیرم
[...]
مشکل است این که کسی را به کسی دل برود
مهرش آسان به درون آید و مشکل برود
دل من مهر ترا گرچه به خود زود گرفت
دیر باید که مرا نقش تو از دل برود
بحر عشقت گر ازین شیوه زند موج فراق
[...]
اول منزل عشقست بیابان فنا
عاشقی کو که درین ره دو سه منزل برود
رفتن ناقه گهی جانب مجنون نیکوست
که به تحریک نشینندهٔ محمل برود
عقل را بر لب آن چاه ذقن پا لغزد
[...]
کس چو من نیست که پیش نظر از دل برود
غایب از دیده نگردد ز مقابل برود
دولتی بود که مردیم به هنگام وداع
آنقدر زنده نماندیم که محمل برود
راه بیگانگیای پیش نداری که کسی
[...]
ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود
تا ابد کشتهی زار از پی قاتل برود
به وداعی که مرا میبری -ای دل!- بگذار
که بمیرم من و جان از پی محمل برود
بحر عشق است و به هر گام، هزاران گرداب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.