نیم شبی سیم برم نیم مست
نعرهزنان آمد و در در نشست
هوش بشد از دل من کاو رسید
جوش بخاست از جگرم کاو نشست
جام می آورد مرا پیش و گفت
نوش کن این جام و مشو هیچ مست
چون دل من بوی می عشق یافت
عقل زبون گشت و خرد زیردست
نعره برآورد و به میخانه شد
خرقه به خم در زد و زنار بست
کم زن و اوباش شد و مهره دزد
رهزن اصحاب شد و میپرست
نیک و بد خلق به یکسو نهاد
نیست شد و هست شد و نیست هست
چون خودی خویش به کلی بسوخت
از خودی خویش به کلی برست
در بر عطار بلندی ندید
خاک شد و در بر او گشت پست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در دنیای مستی و عشق غوطهور است که نیمهشب به حالت مستی به میخانه میرود. هوش و عقلش از دست میرود و در این حال، با می و عشق آشنا میشود. او به تدریج حالتهای وجودی خود را کنار میگذارد و دچار تحول میشود، به گونهای که به خودی خود بیاعتنا میشود. در نهایت، شاعر به عطار میرسد و در برابر او احساس کوچکی و پستی میکند.
هوش مصنوعی: نیمهشب، من که کمی مست بودم، صدای نعرهزنی را شنیدم که به در خانهام آمد و در آنجا ایستاد.
هوش مصنوعی: حواس من به خاطر شوق و هیجان فراوانی که در دل دارم از دست رفته و جوش و خروش احساسات از عمق وجودم برخواسته است.
هوش مصنوعی: جام شراب را به من میآورد و میگوید این جام را بنوش و هیچ وقت مست نشو.
هوش مصنوعی: دل من با بوی شراب عشق پر شده است، بنابراین عقل ضعیف و بیاراده شده و خرد در زیر سلطهی آن قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: او (شاعر) فریاد برآورد و به میخانه رفت و در درگاه میخانه، به خم می (دانی از شراب) زد و کمربند (زنار) را به خود بست.
هوش مصنوعی: کمکم دوری از زنان و گروههای فاسد موفقیت را به دنبال آورد و در میان دزدان و راهزنان، به جاگاه میپرستان پیوست.
هوش مصنوعی: خوبی و بدی انسانها در یک سو قرار دارند و وجود و عدم به هم پیوستهاند و هیچکدام به تنهایی پایدار نیستند.
هوش مصنوعی: وقتی که انسان همهٔ تعلقات و خودخواهیهایش را به طور کامل نادیده بگیرد و از آنها بگذرد، میتواند به حقیقت واقعی خود دست یابد و از قید و بند خودی خود رهایی پیدا کند.
هوش مصنوعی: عطار هیچ نشانی از خود را در نزد کسی ندید و در مقابل او بیقدرت و حقیر شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بود و نبود آنچه بلندست و پست
باشد و این نیز نباشد که هست
من به عذاب اندرم، آری رواست
مجلس عالی به شراب اندرست
صبحدمان، از می گل بوی مست
همچو نسیم سحر از جا بجَست
خواب نهان، در سر شهلای شوخ
تاب عیان، در سر مرغول شست
خانه به هم بر زده چون عهد تُرک
[...]
همچو گل سرخ بُرو دست دست
همچو میای خلق ز تو مست مست
بازوی تو قوس خدا یافت یافت
تیر تو از چرخ برون جَست جَست
غیرت تو گفت بُرو راه نیست
[...]
بیتو حرام است به خلوت نشست
حیف بود در به چنین روی بست
دامن دولت چو به دست اوفتاد
گر بهلی باز نیاید به دست
این چه نظر بود که خونم بریخت؟
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.