چون لعل توام هزار جان داد
بر لعل تو نیم جان توان داد
جان در غم عشق تو میان بست
دل در غمت از میان جان داد
جانم که فلک ز دست او بود
از دست تو تن در امتحان داد
پر نام تو شد جهان و از تو
مینتواند کسی نشان داد
ای بس که رخ چو آتش تو
دل سوخته سر درین جهان داد
پنهان ز رقیب غمزه دوشم
لعل تو به یک شکر زبان داد
امروز چو غمزهات بدانست
تاب از سر زلف تو در آن داد
از غمزهٔ تو کنون نترسم
چون لعل توام به جان امان داد
دندان تو ، گرچه آبدان است
هر لقمه که دادم استخوان داد
ابروی تو پشت من کمان کرد
ای ترک تو را که این کمان داد
عطار چو مرغ توست او را
سر نتوانی ز آشیان داد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلدادگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید و زیباییهای او را وصف میکند. او به خاطر عشقش جان و دلش را فدای محبوبش کرده و از امتحانهایی که در این مسیر با آن مواجه شده، سخن به میان میآورد. شاعر از جذبه و غمزههای معشوق میگوید که دلش را میسوزاند و حتی بلاهای عشق را با جان و دل میپذیرد. عشق او به جمال معشوق مرزهای عقل و احساس را در هم میشکند و شاعر خود را همچون پرندهای شیفته در آشیانه عشقش میبیند.
هوش مصنوعی: عشق تو برایم به اندازهٔ هزار جان ارزش دارد، اما در برابر زیبایی تو تنها نیمجان میتوانم فدای تو کنم.
هوش مصنوعی: جانم را در غم عشق تو به بند کشیدهام و دلم در رنج عشق تو، جانش را از دست داده است.
هوش مصنوعی: جان من که روزگار به خاطر او (فلک) در دست تو بود، به خاطر تو با همهی سختیها و امتحانات (تن) سر تسلیم فرود آورد.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر نام تو پر شده است و هیچکس نمیتواند نشانی از تو را بیابد.
هوش مصنوعی: چقدر چهرهات مانند آتش، دلها را میسوزاند و در این دنیا عواطف و احساسات را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: دوشم (در شب) به شیوهای پنهانی و دور از چشم رقیب، زیبایی و نرمش لبهای تو مثل شکر، سحر و جادو افکند و به زبان آورد.
هوش مصنوعی: امروز وقتی غمزهات را دید، تاب و حالت را از برآمدن زلف تو فهمید.
هوش مصنوعی: از نگاه ناز و دلبرانهٔ تو دیگر نمیترسم، چون لبهای سرخ و زیبا، به جانم امان و آرامش بخشیدهاند.
هوش مصنوعی: دندانهای تو هرچند زیبا و جذاب هستند، اما هر بار که چیزی از تو میگیرم، چیزی سخت و بیطعم به من میدهد. یعنی زیبایی و فریبایی تو ممکن است باعث درد و رنج شود.
هوش مصنوعی: ابروی تو مثل کمانی شده که به سمت من خم شده است؛ ای دختر ترک، چه کسی به تو این کمان زیبا را داده است؟
هوش مصنوعی: عطار مانند پرندهای است که نمیتوانی او را از آشیانهاش بیرون کنی؛ یعنی او به شدت به تو وابسته است و جدا کردنش از تو غیرممکن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
روزی دل من مرا نشان داد
وز ماه من او خبر به جان داد
گفتا بشنو نشان ماهی
کو نامهٔ عشق در جهان داد
خورشید رهی او نزیبد
[...]
جان داد و به جانور جهان داد
زین بیش خزینه چون توان داد
ساقی جامی به این و آن داد
خمخانه به دست عاشقان داد
در جام جهان نما نظر کرد
تمثال جمال خود به آن داد
راهی که نشان آن نه پیداست
[...]
بذات آنکه ما را جسم و جان داد
برای حمد خود گفتن زبان داد
بذات آنکه عقل و علم و ادراک
دل وجان را خدای غیب دانداد
بذات آنکه از غیب هویت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.