شرح لب لعلت به زبان مینتوان داد
وز میم دهان تو نشان مینتوان داد
میم است دهان تو و مویی است میانت
کی را خبر موی میان مینتوان داد
دل خواستهای و رقم کفر کشم من
بر هر که گمان برد که جان مینتوان داد
گر پیش رخت جان ندهم آن نه ز بخل است
در خورد رخت نیست از آن مینتوان داد
یک جان چه بود کافرم ار پیش تو صد جان
انگشت زنان رقص کنان مینتوان داد
سگ به بود از من اگر از بهر سگت جان
آزاد به یک پارهٔ نان مینتوان داد
داد ره عشق تو چنان کآرزویم هست
عمرم شد و یک لحظه چنان مینتوان داد
جانا چو بلای تو بیارزد به جهانی
خود را ز بلای تو امان مینتوان داد
گفتم که ز من جان بستان یک شکرم ده
گفتی شکر من به زبان مینتوان داد
چون نیست دهانم که شکر زو به در آید
کس را به شکر هیچ دهان مینتوان داد
خود طالع عطار چه چیز است که او را
یک بوسه نه پیدا نه نهان مینتوان داد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوق و محبوب خود میپردازد و بیان میکند که شرح و توصیف لب و دهان او برای وی ممکن نیست. او به ارتباط عمیق عشق و جان اشاره میکند و تاکید میکند که در برابر زیبایی معشوق، حتی جان او نیز ارجی ندارد. شاعر از سختیهای عشق و ناتوانی در بیان شکر و سپاس میگوید و در نهایت به سرنوشت خود در این عشق میپردازد و اعتراف میکند که هیچ چیز نمیتواند بوسهای از محبوب را جبران کند.
هوش مصنوعی: توضیح زیبایی لبهای سرخ تو را نمیتوان با کلمات بیان کرد و نشان دادن علامت دهان تو نیز ممکن نیست.
هوش مصنوعی: دهان تو مانند حرف «میم» و موی میانت مانند حرف «میان» است، اما کسی را نمیتوان از این موی میان آگاه کرد و به او خبر داد.
هوش مصنوعی: دل من خواسته است که برای تو جانم را فدای تو کنم، اما اگر شخصی بخواهد به من بگوید که نمیتوان جان را به راحتی فدای کسی کرد، من حاضر به پذیرش این گمان نیستم.
هوش مصنوعی: اگر در برابر چهرهٔ تو جانم را ندهیم، این از روی بخل نیست، بلکه به خاطر آن است که ارزش تو بالاتر از آن است که جان را به تو تقدیم کنم.
هوش مصنوعی: اگر چه من کافر هستم و جانم ارزش دارد، اما حتی اگر صد جان دیگر هم داشته باشم، نمیتوانم در برابر تو، مانند کسی که دست بر میدارد و رقص میکند، اینها را تقدیم کنم.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر عشق تو یک سگ شود، بهتر از من است؛ زیرا من حتی برای تو و به خاطر سگت هم نمیتوانم جانم را، که کمتر از یک لقمه نان است، فدای تو کنم.
هوش مصنوعی: عشق تو به من راهی داد که آرزوی من همین است، ولی عمرم گذشت و نمیتوانم حتی یک لحظه از آن عشق را به کسی دیگر بدهم.
هوش مصنوعی: عزیزم، اگر مصیبت عشق تو به دنیا میارزد، دیگر نمیتوان از آسیبها و سختیهای ناشی از آن، خود را نجات داد.
هوش مصنوعی: گفتم که جانم را بگیر، اما در عوض یک شکر به من بده. تو پاسخ دادی که نمیتوان شکر را تنها با زبان گفت.
هوش مصنوعی: من نتوانم با زبانم شکر او را بیان کنم، زیرا دهانی برای این کار ندارم؛ بنابراین هیچکس به وسیله زبان نمیتواند شکر و قدردانی را بروز دهد.
هوش مصنوعی: عطار، شاعر بزرگ، به سرنوشت و تقدیر خود اشاره میکند و از این میگوید که نمیتواند حتی یک بوسه به خودش بدهد، چه آن را بهطور علنی یا بهطور پنهانی. این بیان نشاندهندهٔ احساس ناتوانی او در دستیابی به عشق یا محبت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.