تا بکی یار بکام دگران خواهد بود
چشم امید دل من نگران خواهد بود
زان تعلل وز ما صبر و تحمل تا چند
ما بر این شیوه و دلدار بران خواهد بود
عوض بادهٔ گلگون صراحی چندم
شیشهٔ دیده ز خون جرعه فشان خواهد بود
تا کیم شعلهٔ دل روشنی خلوت و یار
شمع در انجمن مدعیان خواهد بود
همه شب بر درت از آمد و رفتم تا کی
سگ کوی تو بفریاد و فغان خواهد بود
چند مرغ دلم اندر قفس سینهٔ تنگ
بهوای چمنت نوحه کنان خواهد بود
سرگرانی تو عمری نپذیرد انجام
کو شکیبابه چه تاب و چه توان خواهد بود
روز در بیم که آمد شب و چون خواهد رفت
شب در اندیشه که فردا بچه سان خواهد بود
صدقران گر گذرد بخت اگربخت من است
رو شکیب آر که در خواب گران خواهد بود
ای مه از دست تو در کوچه و بازار اسرار
بعد از این نعره زنان جامه دران خواهد بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی است که از بیاعتنایی و دیرکردِ معشوق و توجهِ او به رقیبان به ستوه آمده و با پرسشِ پیاپیِ «تا کی» رنجهای خود را برمیشمارد: اشکِ خونین، تنهاییِ خلوت، سرگردانی بر درِ یار و دلِ دربند. در ادامه از بیقراریِ شب و روز و بختِ خفتهٔ خود مینالد که امیدی به بیداریاش نیست. در پایان شاعر با تخلصِ «اسرار» میگوید که از این پس رسوای کوچه و بازار و جامهدران خواهد شد.
هوش مصنوعی: تا کی معشوق به خواستِ دیگران رفتار خواهد کرد و چشمِ امیدِ دلِ من همچنان چشمبهراه و نگران خواهد ماند؟
هوش مصنوعی: تا کی از سوی او درنگ و بهانه و از سوی ما صبر و تحمل باشد؟ ما بر همین روشِ شکیبایی هستیم و یار هم بر همان روشِ بیاعتنایی خود خواهد ماند.
هوش مصنوعی: تا کی بهجای صراحیِ شرابِ سرخ، شیشهٔ چشمِ من جرعههای خون (اشکِ خونین) فرو خواهد ریخت؟
هوش مصنوعی: تا کی شعلهٔ دلِ من فقط خلوتِ تنهاییام را روشن کند، در حالی که یار چون شمعی در مجلسِ رقیبان و مدعیان میدرخشد؟
هوش مصنوعی: تا کی از رفتوآمدِ شبانهٔ من بر درِ خانهات، سگِ کویِ تو فریاد و فغان سر خواهد داد؟
هوش مصنوعی: تا کی پرندهٔ دلم در قفسِ تنگِ سینه، به هوای باغ و چمنِ تو نوحه و زاری خواهد کرد؟
هوش مصنوعی: سرسنگینی و بیاعتناییِ تو حتی در یک عمر هم پایان نمییابد؛ پس شکیبایی کجاست و با کدام تاب و توان میتوان آن را تحمل کرد؟
هوش مصنوعی: روزم در این هراس میگذرد که شب رسید و آن را چگونه به سر خواهم برد، و شبم در این اندیشه که فردا چه حالی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: اگر صد قرن هم بگذرد، بختِ من اگر همان بختِ همیشگی باشد، همچنان در خوابی سنگین خواهد ماند؛ پس برو و صبر پیشه کن.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ ماهروی، از این پس «اسرار» از دستِ تو در کوچه و بازار فریادزنان و جامهدران سرگردان خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا مدار فلک و دور جهان خواهد بود
دل من طالب وصل تو به جان خواهد بود
بر من خسته نظر گر فکنی از سر لطف
اثر همت صاحب نظران خواهد بود
دیده تا بر قد آن سرو روان بگشایم
[...]
تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود
سرِ ما خاکِ رَهِ پیرِ مُغان خواهد بود
حلقهٔ پیرِ مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود
بر سرِ تربتِ ما چون گذری همّت خواه
[...]
تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بود
دل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود
ما درین دیر مغان بهر نیاز آمده ایم
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
«من ر آنی » و « رألحق » چه سخن می گوید؟
[...]
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
تا ز قطنی و قدک نام و نشان خواهد بود
تنم از شوق شمط جامه دران خواهد بود
بر زمینی که درو صندلی رخت نهند
[...]
خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بود
هرچه او بر سر ما خواست همان خواهد بود
جان من رفتی و چون صورت بیجان برهت
چشم من تا بقیامت نگران خواهد بود
میروی سرو من از دیده و جانی که مراست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.