دل را به تمنّا ز تو دیدار و دگر هیچ
قانع بتماشاست ز گلزار و دگر هیچ
دارم ز تو امید که از بعد وفاتم
آئی بمزارم همه یک بار و دگر هیچ
بس ناوک دلدوز تو آمد بمن ای گل
خواهد دمد از تربت من خار و دگر هیچ
ای مرغ چگویم که بگوئیش غرض فهم
حسرت زده بنشین لب دیوار و دگر هیچ
در لوح وجود از همه نقشی که نگارند
بینم الف قامت دلدار و دگر هیچ
بلبل بچمن خوش دل و قمری بسر سرو
در هر دو جهان ما و غم یار و دگر هیچ
بیجاست مداوای طبیبان بچشانم
یک شربت از آن لعل شکر بار و دگر هیچ
مهر تو کجا وین دل چون ذره به تمثیل
تو یوسف و ما زال خریدار و دگر هیچ
پندی شنو از بنده و بر خور ز خداوند
هرگز دلی از خویش میازار و دگر هیچ
گر هست هوایت که خوری آب حیاتی
بر باد ده این پردهٔ پندار و دگر هیچ
اسرار اگر محرم اسرار نهانی
در کون و مکان یار ببین یار و دگر هیچ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «و دگر هیچ» بر قناعت عاشق به اندکی از معشوق بنا شده است: تنها یک دیدار، یک بار آمدن بر سر مزار، یا یک جرعه از لب یار. عاشق در برابر معشوق خود را ذرهای در برابر خورشید و پیرزن خریدار یوسف میداند. در بیتهای پایانی، سخن به پند و حکمت میرسد: دل کسی را نیازار و پردهٔ پندار را کنار بزن. در بیت آخر، شاعر با تخلص اسرار نتیجه میگیرد که رازدان حقیقی در همهٔ هستی تنها یار را میبیند.
هوش مصنوعی: آرزوی دل من از تو فقط دیدن روی توست و چیز دیگری نمیخواهد. همانطور که از گلزار تنها به تماشا قانع است.
هوش مصنوعی: از تو امید دارم که پس از مرگم فقط یک بار بر سر مزارم بیایی و بیش از این چیزی نمیخواهم.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ گلمانند، تیرهای دلشکاف تو چنان بسیار به من خورده است که از خاک گورم فقط خار خواهد رویید.
هوش مصنوعی: ای پرنده، چه پیغامی بدهم که به یار برسانی؟ مقصودم را دریاب: فقط با حسرت بر لب دیوار او بنشین و کاری دیگر نکن.
هوش مصنوعی: در صفحهٔ هستی، از میان همهٔ نقشهایی که کشیدهاند، من فقط قامت راست و الفمانند یار را میبینم.
هوش مصنوعی: بلبل در باغ شادمان است و قمری بر سر سرو جای دارد، اما سهم ما در هر دو جهان فقط غم یار است.
هوش مصنوعی: درمان پزشکان برای درد من بیفایده است. تنها یک جرعه از آن لب سرخ و شیرین به من بچشان و بس.
هوش مصنوعی: عشق تو که چون خورشید است کجا و دل من که همچون ذرهای ناچیز است کجا؟ تو مانند یوسفی و ما همچون آن پیرزنی هستیم که با سرمایهای اندک خریدار او شد.
هوش مصنوعی: از من بندهٔ خدا پندی بشنو و از خداوند بهره ببر: هرگز دل کسی را از خود نرنجان.
هوش مصنوعی: اگر آرزو داری آب زندگانی جاوید بنوشی، فقط پردهٔ خیال و خودبینی را از میان بردار.
هوش مصنوعی: ای اسرار، اگر تو رازدار اسرار پنهان هستی، در همهٔ جهان و هستی فقط یار را ببین و جز او هیچ نبین.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منصور و اناالحق زدن و دار و دگر هیچ
ماییم و لبالب شدن از یار و دگر هیچ
گر ره به مراسم کده ی عشق بیابی
الماس بنه بر دل افگار و دگر هیچ
بر لوح مزارم بنویسید پس از مرگ
[...]
درد است سزاوار دل زار و دگر هیچ
عشق است بدیوان عمل کار و دگر هیچ
امروز مرا درد طلب سوخت که در عشق
من بودم و دل بود و غم یار و دگر هیچ
گفتم که وجود از چه شمار است خرد گفت
[...]
ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ
قانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
از هر سخن نازک و هر نکته باریک
پیچیده به فکر کمر یار و دگر هیچ
در عالم افسرده ز نیکان اثری نیست
[...]
خواهد دل من شربت دیدار و دگر هیچ
این است علاج دل بیمار و دگر هیچ
هرچند که در کلبه ما دیده گشایی
عشق است رقم بر در و دیوار و دگر هیچ
هرچند ملک نامه اعمال مرا دید
[...]
شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچ
چون صبح، همین شانه و دستار و دگر هیچ
رهزن به تو تعلیم دهد شیوه ی تجرید
در دست همین رشته نگه دار و دگر هیچ
یوسف نه متاعی ست که او را بگذارند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.