گل آمد بلبلان را این پیام است
که بی می زندگی دیگر حرام است
بزن مطرب که دور زاهدان رفت
بیا ساقی که اکنون دور جام است
مده ناصح دگر پندم در این فصل
کسی کو مست مینبود کدام است
صف رندان صفای سینه را باز
صفائی از شراب لعل فام است
سپندی بهر چشم بد بسوزان
که ما را طایر اقبال رام است
بسامانست دور آسمانم
مرا کار جهان اکنون بکام است
گرم جام تهی چون ماه نو بود
بحمداللّه ز می ماه تمام است
زلیخا طلعتی دارم که او را
هزاران یوسف مصری غلام است
شدم تا من خراب آن می لعل
خراباتم محل شربم مدام است
می ار آبی است لیک آتش مزاجی است
علاج هر فسرده جان خام است
دلم اسرار جام جم نهان داشت
از آنم از ازل اسرار نام است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بهاریهای رندانه است. آمدن گل را نشانهٔ پایان روزگار زاهدان و آغاز دوران جام و مستی میداند و ناصح را از پند دادن بازمیدارد. شاعر از روی آوردن بخت، پر شدن جام و معشوق زلیخاسیما سخن میگوید و شراب را آبی آتشین و درمان جانهای افسرده میخواند. در پایان تخلص خود، «اسرار»، را به رازهای جام جم که در دلش نهفته است پیوند میدهد.
هوش مصنوعی: فصل گل رسیده و پیامش برای بلبلان این است که زندگی بدون شراب دیگر روا نیست.
هوش مصنوعی: ای نوازنده، بنواز که روزگار زاهدان به سر آمد. ای ساقی، بیا که اکنون نوبت گردش جام شراب است.
هوش مصنوعی: ای اندرزگو، در این فصل دیگر نصیحتم نکن. چه کسی هست که در این هنگام مست نباشد؟
هوش مصنوعی: صف رندان پاکی و روشنی سینه را از نو میگشاید. این صفا از شراب سرخرنگ چون لعل است.
هوش مصنوعی: برای دور کردن چشمزخم اسپند دود کن، زیرا پرندهٔ بخت و اقبال رام ما شده است.
هوش مصنوعی: گردش آسمان برای من سامان یافته و اکنون کار جهان به دلخواه من است.
هوش مصنوعی: اگر جام من پیشتر مانند ماه نو خالی و باریک بود، خدا را شکر که اکنون از شراب مانند ماه شب چهارده پر است.
هوش مصنوعی: معشوقی دارم با رخساری چون زلیخا که هزاران زیبارو مانند یوسف مصری بندهٔ اویند.
هوش مصنوعی: از وقتی شیفته و مست آن شراب لعلگون شدم، میخانه جای من است و پیوسته در آنجا باده مینوشم.
هوش مصنوعی: شراب اگرچه آب است، طبعی آتشین دارد و درمان هر جان افسرده و ناپخته است.
هوش مصنوعی: دلم رازهای جام جم را در خود پنهان داشت. از این رو از روز ازل نامم «اسرار» است. شاعر در اینجا به تخلص خود اشاره میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر دل دلبر و دلبر کدام است؟
وگر دلبر دل و دل را چه نام است؟
دل و دلبر به هم آمیته وینم
ندونم دل که و دلبر کدام است
دلیل آن کآفتاب خاص و عام است
که شمسالدینوالدنیاش نام است
رَه میخانه و مسجد کدام است
که هر دو بر مَنِ مِسکین حرام است
نه در مسجد گذارندم که رِند است
نه در میخانه کین خَمّار، خام است
میان مسجد و میخانه راهی است
[...]
مدامم ده، که ایامم مدام است
شکار عیش را، ایام دام است
بیاور بادهای، کز وی دو قطره
خرابی دو عالم را تمام است
چه در بند حریفی، باده را باش
[...]
تو سلطانی و خورشیدت غلام است
نظر جز بر چنین صورت حرام است
ورای حسن در روی تو چیزیست
نمیداند کسی کان را چه نام است
اگر جان را بهشتی در جهان هست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.