دل ز محنت شده خون جام می ناب کجاست
جان شد از دست برون نغمه مضراب کجاست
سوزد از آتش عشق تو دلم شمع صفت
نی چگویم که چو شمعم بدرون آب کجاست
خواهمت شرح دهم شمهٔ از خون جگر
لیک با آن همه آهن دلیت تاب کجاست
گفته بودم که خیال تو به بینم در خواب
شب ز سودای سر زلف توام خواب کجاست
دل بدریای غم افتاده خدا را یاران
تا خدای دل آن طرهٔ پرتاب کجاست
گیرم از چهره بر خلق بر افکند نقاب
چشم خفّاش کجا مهر جهانتاب کجاست
صرف و نحو کُتب عمر شد و مفتاحی
که گشاید دل از او درهمه ابواب کجاست
در بر ابروی طاقش بر ما ای زاهد
دست بردار که کس را سر محراب کجاست
تا ز اسرار میان تو بگوید رمزی
در میان محرم اسرار در اصواب کجاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی دلخون از رنج عشق، شراب و نغمه و دیدار معشوق را میجوید و از سنگدلی یار و بیخوابی خود مینالد. او زیبایی معشوق را چنان درخشان میداند که چشم مردم تاب دیدنش را ندارد. در بخش پایانی از عمری که در درس و کتاب گذشت و کلید گشایش دل را به دست نداد گله میکند، زاهد را از سر خود دور میکند و میگوید برای راز معشوق رازداری پیدا نمیشود.
هوش مصنوعی: دلم از رنج و اندوه خون شده است؛ جام شراب ناب کجاست؟ جانم از دست رفته است؛ آوای ساز و زخمهٔ نوازنده کجاست تا مرهمی باشد؟
هوش مصنوعی: دلم مانند شمع در آتش عشق تو میسوزد. اما چه میگویم، شمع از خود اشکی دارد و آبی که فرو میچکد، ولی در درون سوختهٔ من آبی نمانده است.
هوش مصنوعی: میخواهم اندکی از رنج و خونجگری خود را برایت بگویم، اما تو چنان سنگدل و آهندلی که تاب شنیدنش را نداری.
هوش مصنوعی: گفته بودم که دستکم خیال تو را در خواب خواهم دید، ولی از شوق و سودای زلف تو شبها خوابی به چشمم نمیآید.
هوش مصنوعی: ای یاران، دلم در دریای غم افتاده است؛ شما را به خدا بگویید آن زلف پرپیچوتاب که ناخدا و نجاتدهندهٔ دل من است کجاست؟
هوش مصنوعی: فرض کنیم معشوق نقاب از چهره برای مردم کنار بزند؛ چشم ضعیف مردم مانند چشم خفاش است و تاب دیدن آن خورشید جهانتاب را ندارد.
هوش مصنوعی: عمرم در خواندن صرف و نحو و کتابهای درسی گذشت، اما آن کلیدی که در همهٔ بخشها و درها، دل را بگشاید کجاست؟ (با اشاره به «مفتاح» و «ابواب» که نام کتاب و فصلهای آن نیز هست.)
هوش مصنوعی: ای زاهد، ما که در برابر ابروی کمانی و طاقمانند معشوقیم، دست از ما بردار؛ کسی در این حال پروای محراب و نماز تو را ندارد.
هوش مصنوعی: «اسرار» (شاعر) میخواهد رمزی از راز کمر باریک و پنهان تو بگوید، اما در این میان رازدار و همدم شایستهای کجاست که بتوان این راز را به او گفت؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.