ای قامت تو سرو لب جویبار دل
وی طلعت تو صورت باغ و بهار دل
افکنده عقد زلف تو در کار جان گره
در طرهٔ تو تیره شده روزگار دل
گو نگهتی ز گیسوی مشکین او صبا
کز حد گذشت بر سر ره انتظار دل
نی از وصال خرم و نی از فراق خوش
افتادهام بورطهٔ حیرت ز کار دل
دنیا و دین و جان و خرد میدهد بباد
بیچاره آن فلک زده کوشد دچار دل
دیدم برت چو خواری دل عزت رقیب
گشتم ز بیوفائی تو شرمسار دل
خون می خورد دل و همه سرخوش ز جام تو
نبود روا بدور تو اینسان مدار دل
رفت از برو قرار ببزم رقیب کرد
با زلف بی قرار تو این شد قرار دل
این لخت دل به پیش سگش هم نیفکند
دیدی چقدر بود برش اعتبار دل
گفتی که دل بطرهٔ خوبان مده چه سود
اکنون که رفت از کف من اختیار دل
اسرار موج بحر محبت بیفکند
آخر در نگار دل اندر کنار دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از گرفتاری دل در زلف معشوق مینالد. از حیرت میان وصل و فراق، خواری خود و عزت رقیب، و بیاعتنایی معشوق شکایت میکند. پند دیگران را بیفایده میداند، چون اختیار دل از دستش رفته است. در پایان امید دارد که موج دریای محبت، معشوق را به آغوش دل برساند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که قامتت مانند سروی است که کنار جویبار دل روییده و چهرهات برای دل همچون باغ و بهار است.
هوش مصنوعی: گرههای زلف تو کار جان مرا گرهخورده و دشوار کرده است. روزگار دل در گیسوی سیاه تو تیره و پریشان شده است.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، بویی از گیسوی مشکبوی او بیاور، زیرا انتظار دل در سر راه از حد گذشته است.
هوش مصنوعی: عاشق نه از وصل شاد است و نه از جدایی آسوده. از کار دل به گرداب حیرت افتاده است.
هوش مصنوعی: دل (عشق) دنیا و دین و جان و عقل را بر باد میدهد. بیچاره آن بختبرگشتهای که گرفتار دل شود.
هوش مصنوعی: وقتی دیدم دل من نزد تو خوار است و رقیب عزیز و محترم، از بیوفایی تو پیش دل خود شرمنده شدم.
هوش مصنوعی: همه از جام تو سرمست و شادند و تنها دل من خون میخورد. در روزگار تو روا نیست که حال دل چنین باشد.
هوش مصنوعی: معشوق از کنار من رفت و در بزم رقیب جای گرفت. پیمان دل با زلف بیقرار تو سرانجام به همین بیقراری انجامید.
هوش مصنوعی: معشوق این پارهٔ دل مرا حتی جلوی سگ خود هم نینداخت. ببین دل من نزد او چه اندازه بیارزش بود.
هوش مصنوعی: به من گفتی دل به گیسوی زیبارویان نده، اما این پند حالا چه سودی دارد که اختیار دل از دستم رفته است.
هوش مصنوعی: اسرار (شاعر) امیدوار است که سرانجام موج دریای محبت، مروارید معشوقِ دل را به ساحل و آغوش دل بیندازد. «کنار» هم به معنای ساحل است و هم به معنای آغوش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از من بآزمون چو طلب کرد یار دل
از جان شدم بخدمت و بردم نثار دل
دیدم بزیر حلقه زلفین آن نگار
در بند عاشقی چو دلم صد هزار دل
فرمانگذار دلبر و طاعت نمای من
[...]
خرم به روی عشق شود روزگار دل
سودای عشقِ یار همه روز کارِ دل
جز روی نیکوان نبود اختیار چشم
جز عشق دلبران نبود اختیار دل
دل را به داغ عشق ملامت مکن که هست
[...]
ما میرویم داده تو را یادگار دل
نازک بود حکایت دل زینهار دل
خوش دار هفتهای دل ما را که سالها
پرورده است مهر تو را در کنار دل
ترسم که در حساب نیارد دل مرا
[...]
ای دیده را به دیدنِ رویت قرارِ دل
گه در میانِ جانی و گه در کنارِ دل
دل را چه حّدِ آن که به جانی سخن کند
در جست وجویِ وصلِ تو شد جان نثارِ دل
بی رونق از دل است همه کار و بارِ من
[...]
رفتی و در غم تو بماندم فگار دل
بازآی تا کنیم به پایت نثار دل
آخر نگاه دار دل خستگان هجر
شاید که آید آخر کارت به کار دل
چون جان به لب رسید ز دست جفای چرخ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.